Πενήντα χρόνια Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛ.ΔΥ.Κ.)

Πενήντα χρόνια παρουσίας στην Κύπρο συμπλήρωσε φέτος η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛ.ΔΥ.Κ.), πολλοί άνδρες της οποίας έπεσαν ηρωϊκώς μαχόμενοι κατά την τουρκική εισβολή του 1974 υπερασπιζόμενοι την Κυπριακή Δημοκρατία. Με την ευκαιρία αυτή πραγματοποιήθηκε στο Δημοτικό Θέατρο Στροβόλου επετειακή εκδήλωση, κατά τη διάρκεια της οποίας παρουσιάσθηκαν η δράση και οι αγώνες της ΕΛ.ΔΥ.Κ. το 1974 και προβλήθηκαν επετειακές φωτογραφίες και κινηματογραφικό υλικό.
Η έναρξη συγκρότησης της Δύναμης, με έδρα το Μπογιάτι Αττικής, άρχισε στις 20 Νοεμβρίου και ολοκληρώθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1959 με την ονομασία Ελληνική Δύναμη Κύπρου. Στις 16 Αυγούστου 1960 η ΕΛ.ΔΥ.Κ. αποβιβάσθηκε στο λιμάνι της Αμμοχώστου μέσα σε αισθήματα εθνικής έξαρσης και περηφάνιας με πρωτόγνωρες για την εποχή εκδηλώσεις από μέρους των Ελλήνων Κυπρίων, οι οποίοι υποδέχθηκαν τους Αξιωματικούς και οπλίτες της ΕΛ.ΔΥ.Κ. ως απελευθερωτές.
Μιλώντας στην εκδήλωση, ο υπουργός άμυνας της Κύπρου κ. Κώστας Παπακώστας επεσήμανε ότι ««ο σεβασμός για την ΕΛ.ΔΥ.Κ. είναι δεδομένος, επειδή τον έχει κερδίσει επάξια από τον κυπριακό λαό, μέσα από την 50χρονη δράση και ιστορία της, τόσο εν καιρώ πολέμου όσο και εν καιρώ ειρήνης…… Εάν η ΕΛ.ΔΥ.Κ. δεν τηρούσε τη στάση που τήρησε κατά τη βάρβαρη τουρκική εισβολή το 1974, η πρωτεύουσα της Κύπρου, η Λευκωσία, σήμερα θα ήταν κατεχόμενη. Για αυτό και πρόσφατα το Υπουργείο Άμυνας, για πρώτη φορά στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, τίμησε το φρόνημα και την προσφορά των Αξιωματικών και Υπαξιωματικών της ΕΛ.ΔΥ.Κ., απονέμοντάς τους Διαμνημόνευση Υπηρεσίας στην Κύπρο μετά σχετικού διπλώματος, κάτι το οποίο θα συνεχίσει να πράττει το Υπουργείο Άμυνας». Είπε ακόμα μεταξύ άλλων ο Κ. Παπακώστας: « Η ΕΛ.ΔΥ.Κ. έδωσε μάχη εναντίον του τουρκικού θύλακα στο Κιόνελι -ο οποίος αποτελούσε μια σημαντική βάση για το προγεφύρωμα της εισβολής, έδωσε μάχη για το στρατόπεδό της στο Γερόλακκο- όπου αντιμετώπισε πολλαπλάσιες εχθρικές δυνάμεις, προβάλλοντας ηρωική αντίσταση… Σε όλες τις επιχειρήσεις που έλαβε μέρος η ΕΛ.ΔΥ.Κ., οι τούρκοι έριξαν εναντίον της όσες δυνάμεις διέθεταν, διότι αποτύγχαναν να κάμψουν μερικές εκατοντάδες ανδρών, παρά την ακατάπαυστη πίεση που τους ασκούσαν, υποστηριζόμενοι από την τουρκική αεροπορία που κυριαρχούσε στον εναέριο χώρο της Κύπρου».
Κύριος ομιλητής στην εκδήλωση ήταν ο ακαδημαϊκός Κώστας Μαυρίδης που μεταξύ άλλων τόνισε: «…..Η κορύφωση της τραγικότητας εντείνεται περισσότερο μετά τον πόλεμο με περιπτώσεις Ελδυκαρίων πολεμιστών που αντιμετώπισαν την περιφρόνηση και κάποτε τον κατατρεγμό (!) από τους άκαπνους και συνένοχους της χούντας και των συνεργατών της στο λεκανοπέδιο της Αττικής….».
Παρ’ όλα αυτά η ΕΛ.ΔΥ.Κ. είναι πάντα παρούσα και έτοιμη για τον υπέρ πάντων αγώνα. Στην εμπροσθοφυλακή του αγώνα της ο νέος διοικητής της, Συνταγματάρχης Συμεών Κεβεντζίδης, που μιλώντας στο κατάμεστο αμφιθέατρο για τα 50χρονα της και ενώ άγημα μετέφερε την Πολεμική Σημαία που βγήκε αιματοβαμμένη από το στρατόπεδο της Δύναμης στο Γερόλακκο, είπε ότι στόχος, αν οι περιστάσεις το επιβάλουν, είναι η πολεμική σημαία της ΕΛ.ΔΥ.Κ. να ξανακυματίσει στον Πενταδάκτυλο.
Η ρήση σε επίσημη ομιλία του διοικητής της ΕΛ.ΔΥ.Κ., που εκπροσωπεί την επίσημη παρουσία της μητέρας Ελλάδας στην Κύπρο, σκόρπισε ρίγη συγκίνησης και καταχειροκροτήθηκε, αποτελεί δε την καλύτερη απόδοση τιμής προς τους ηρωικούς νεκρούς και αγνοούμενους ελλαδίτες αδελφούς μας. Να σημειωθεί πως ο Συμεών Κεβεντζίδης, ποντιακής καταγωγής, θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα νεότερα στελέχη του Ελληνικού Στρατού. Εκπαιδεύει και καθοδηγεί την ΕΛ.ΔΥ.Κ. στο νέο στρατόπεδο της στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας (στη Μαλούντα), ως κομμάτι της άμυνας της Κύπρου που, αν χρειασθεί, θα πολεμήσει για την ελευθερία της Κύπρου και την τιμή του Έθνους.
Το νέο στρατόπεδο της ΕΛ.ΔΥ.Κ που φέρει το όνομα του Ταγματάρχη Μηχανικού Σωτηρίου Σταυριανάκου που έπεσε υπερασπιζόμενος με αυτοθυσία στις Κυπριακές Θερμοπύλες. Η Κύπρος που παρά τα αντιθέτως λεγόμενα είναι η Αγία εκείνη γη που στην συνείδηση του κάθε Έλληνα πατριώτη αποτελεί αιώνες τώρα αναπόσπαστο κομμάτι του ευρύτερου Ελληνικού χώρου.

Ένα νέο ξεκίνημα!!!

Σε μια περίοδο δραματική για τη χώρα και πριν καλά καλά συμπληρωθεί ένας χρόνος από τις εκλογές, ο πρωθυπουργός προχώρησε σε ανανέωση του κυβερνητικού σχήματος. Κατά κοινή παραδοχή, η κίνηση αυτή του κ. Παπανδρέου το μόνο καινούργια που έφερε είναι μια κυβέρνηση μαμούθ που δεν ταιριάζει καθόλου με τις πρωθυπουργικές εξαγγελίες για ευελιξία και εξοικονόμηση πόρων, αφού το νέο κυβερνητικό σχήμα εκτός των άλλων είναι κατά 25% μεγαλύτερο από το προηγούμενο. Κάτι που εκτός των άλλων ενισχύει τις ανησυχίες και δικαιολογεί τις υποψίες πως ο ανασχηματισμός μάλλον εξυπηρετεί εσωκομματικές διαπλοκές και αντιπαραθέσεις και όχι τα πραγματικά συμφέροντα του τόπου.
Στόχος είναι να αλλάξουμε την Ελλάδα ήταν οι πρώτες δηλώσεις του κυρίου Παπανδρέου αμέσως μετά την ορκωμοσία των νέων υπουργών και υφυπουργών. Για αποτελεσματικότερη διοίκηση και λειτουργία του κράτους. Ένα νέο ξεκίνημα!!! Συνηθισμένη ατάκα των πολιτικών ασχέτως αν η περίοδος που πέρασε πριν το νέο αυτό ξεκίνημα μας έφερε ενώπιων του επαίσχυντου μνημονίου και της τρόικας, με το εισόδημα των εργαζομένων να μειώνεται δραστικότατα, για πρώτη μάλιστα φορά μετά την λεγόμενη μεταπολίτευση. Έστω και αν από τα «λεφτά υπάρχουν» του κυρίου Παπανδρέου φθάσαμε στην πιο βάρβαρη επίθεση κατά των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων !!!
Εν τω μεταξύ αυτοί που ήρθαν είναι κατά πολύ περισσότεροι από αυτούς που έφυγαν. Ποιοί έφυγαν δηλαδή! Σχεδόν κανένας! Η κυρία Κατσέλη που μετακόμισε γιατί δεν την χωνεύει ο κ. Παπακωνσταντίνου και ο κατά γενική ομολογία επιτυχημένος κ. Χρυσοχοΐδης που ανταμείφθηκε για το σημαντικό έργο που έφερε εις πέρας με την αλλαγή υπουργικών καθηκόντων. Και οι κολλητοί του πρωθυπουργού, Δρούτσας και Γερουλάνος, γαλουχημένοι και οι δύο στα νάματα της παγκοσμιοποίησης, παρέμειναν στις θέσεις τους. Και κάτι περίεργες ονομασίες υπουργείων: «Δικαιοσύνης και διαφάνειας». Λες και η δικαιοσύνη δεν προϋποθέτει και την απόλυτη διαφάνεια.H άμυνα παραμένει εθνική, η παιδεία όμως όχι!!! O κύριος Παπανδρέου που εκ νέου έκρινε πως Υπουργεία Μακεδονίας και Αιγαίου δεν χρειάζονται…… ενώ δημιούργησε τομείς όπως άθλησης, διατροφής και θαλασσίων υποθέσεων. Πράγματα και θάματα δηλαδή που προκαλούν τα σαρκαστικά σχόλια των πολιτών.
Κανένας ανασχηματισμός φυσικά, ακόμα και αν είναι επιτυχημένος, δεν μπορεί από μόνος του να δώσει λύσεις στα χρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας. Απλώς αποτελεί μια ελάχιστη ελπίδα που φέρνει μαζί της η αύρα της ανανέωσης. Μια αύρα που στην προκειμένη περίπτωση δεν προκαλεί καμιά ευχάριστη αίσθηση στους πολίτες που βλέπουν την χώρα να κατρακυλά και να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.

ΥΓ: Αλήθεια πόσο κόστισε η πρώτη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου στην Θεσσαλονίκη; Εκτός έδρας αεροπορικά, εισιτήρια και άλλα πολλά έξοδα για τους πενήντα υπουργούς και υφυπουργούς με τους παρατρεχάμενους τους… Την ίδια ώρα που οι μισθωτοί βρίσκονται μέσα στην δίνη της περικοπής μισθών και επιδομάτων. Την ίδια ώρα που με την έμμεση φορολογία εκμηδενίζονται όλα τα μικρά εισοδήματα.

Ελληνική εξωτερική πολιτική και επαναπροσέγγιση

Δρούτσας και Ναταβούτογλου βρέθηκαν να παρακολουθούν μαζί τον καλαθοσφαιρικό αγώνα μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας στην Άγκυρα. Πράξη πολιτισμού, δίχως άλλο, όπως επίσης πράξη πολιτισμού αποτέλεσε και η υποδειγματική στάση των τούρκων φίλαθλων στον εν λόγω αγώνα στον οποίο δυστυχώς για μας δεν ήταν νικηφόρος, αφού οι Έλληνες καλαθοσφαιριστές παρά την φιλότιμη προσπάθεια τους δεν τα κατάφεραν. Και στην Κύπρο ο κατοχικός ηγέτης Ντερβίς Έρογλου σε ανταπόδοση της επίσκεψης Χριστόφια στο σπίτι του στα κατεχόμενα, βρέθηκε στην οικία του Κύπριου προέδρου στις ελεύθερες περιοχές, όπου το κυπριακό κρασί έρεε άφθονο σ’ ένα πλούσιο δείπνο που κατά τους Χριστόφια-Έρογλου αποτελεί απαραίτητο στοιχείο της επαναπροσέγγισης και ένα διάλλειμα στον σκληρό διάλογο που διεξάγεται.

Όλα αυτά δίχως άλλο δείχνουν μια διαφορετική από το παρελθόν συμπεριφορά που αφήνει κατά μέρος τα πολύ σοβαρά προβλήματα που μας χωρίζουν με την γείτονα, σε μια προσπάθεια να ανοίξουν οι δρόμο που ενδεχομένως να δώσουν τις πολυπόθητες λύσεις. Μια μέθοδος που έως τώρα και παρά το γεγονός ότι επικοινωνιακά λειτουργεί άριστα, εντούτοις στην ουσία δεν έχει δώσει κανένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, αφού και η κατοχή μεγάλου τμήματος της Κύπρου συνεχίζεται και εδραιώνεται και οι προκλήσεις στο Αιγαίο και την Θράκη διαρκώς αυξάνονται και πληθύνονται. Να θυμίσουμε πως αυτή η διαδικασία επαναπροσέγγισης δεν είναι κάτι το καινούργιο, αλλά αποτελεί την συνέχεια μια σειράς άλλων πρωτοβουλιών που ξεκίνησαν από τον Ανδρέα Παπανδρέου του Νταβός (έστω και αν αργότερα ο ίδιος μετανοιωμένος αναφώνησε το mea culpa) και συνεχίσθηκαν με την πολιτική των σεισμών, των ζεμπέκικων και των κουμπαριών… έτσι φθάσαμε στα γεύματα και στα πλουσιοπάροχα εκατέρωθεν δείπνα.
Για την ιστορία ιδού ένα ακόμη γεγονός δείγμα της εξωτερικής μας πολιτικής της τελευταίας τουλάχιστον δωδεκαετίας. Σύμφωνα λοιπόν με δημοσίευμα του Γιάννου Χαραλαμπίδη στην «Σημερινή» της Κύπρου, το Φεβρουάριο του 1999, ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου και νυν Πρωθυπουργός σε αποστολή του στο Παρίσι κάλεσε Κυπρίους και Ελλαδίτες δημοσιογράφους, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος, για να τους εξηγήσει τη νέα πολιτική της επαναπροσέγγισης. Ήταν λίγο μετά την ματαίωση ύστερα από προσωπική απόφαση του Κώστα Σημίτη της εγκατάστασης των πυραύλων S-300 στην Κύπρο και την εξορία τους στην Κρήτη (Γλαύκος Κληρίδης συνέντευξη στον Ραδιοφωνικού σταθμό Αντένα της Κύπρου). Παρόντες ήταν και οι άγνωστοι τότε συνοδοί του, Δημήτρης Δρούτσας (πρώην Αναπληρωτής και νυν Υπουργός των Εξωτερικών) και Παύλος Γερουλάνος νυν Υπουργός Πολιτισμού. Δύο άνθρωποι που αποτελούν το σημερινό βαρύ πυροβολικό της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου Β΄. Αυτά και τα συμπεράσματα δικά σας……

Ο εχθρός τους εχθρού μου…

Πολύ συζήτηση γίνεται τελευταίως για την αναβάθμιση των ελληνοισραηλινών σχέσεων. Η επίσκεψη του Γιώργου Παπανδρέου στον Ισραήλ και η αντίστοιχη της μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα από τον κ. Νετανιάχου στην Ελλάδα, σηματοδοτούν μια άλλη εντελώς διαφορετική προοπτική στις σχέσεις Αθήνας-Τελ Αβίβ. Των επισκέψεων αυτών είχαν προηγηθεί η αιματηρή επίθεση των Ισραηλινών στην νηοπομπή προς την Γάζα (που στην προμετώπη της βρίσκονταν άνθρωποι των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών), η οποία προηγήθηκε της νέας πρόκλησης της Τουρκίας να βγάλει το σκάφος «Πίρι Ρεις» για σεισμολογικές έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο, σε περιοχή όπου επικαλύπτεται η υφαλοκρηπίδα της Ρόδου, του Κατσελλορίζου και της Κύπρου. Να σημειωθεί πως είναι η δεύτερη φορά τους τελευταίους είκοσι μήνες που η Τουρκία, με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον, παραβιάζει το μνημόνιο Παπούλια-Γιλμάζ του 1987 και προχωρά σε ωκεανογραφικές πετρελαϊκές έρευνες, μετά το περιστατικό του μισθωμένου νορβηγικού ερευνητικού σκάφους MALENE OSTERVOLD (τουρκικών συμφερόντων), που ενεργούσε για λογαριασμό της τουρκικής εταιρίας πετρελαίων. Η Τουρκία που φιλοδοξεί να καταστεί κυρίαρχη δύναμη όχι μόνο στον χώρο των Βαλκανίων αλλά και στην Μέση Ανατολή και που ως ένα βαθμό το καταφέρνει απ’ ότι φαίνεται περίφημα. Αποκορύφωμα η πρωτοφανής απήχηση του νεοθωμανικού οράματος Ντατβούτογλου. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου που μέσα από το πρόσφατο πολυσέλιδο βιβλίο του «Το Στρατηγικό βάθος, η διεθνής θέση της Τουρκίας», ξεκαθαρίζει τους επόμενους στρατηγικούς στόχους της Άγκυρας: Αιγαίο-Θράκη-Κύπρος-Βαλκάνια-Αραβικός κόσμος-Μέση Ανατολή…

Οι συγκυρίες λοιπόν σήμερα, με το ψυχρό κλίμα στις σχέσεις Τουρκίας- Ισραήλ οδηγούν στο συμπέρασμα ότι είναι εκ των ων ουκ άνευ για την Ελληνική πλευρά να εντρυφήσει στις νέες εξελίξεις και να κινηθεί αναλόγως. Πρωτίστως δε απαιτείται η χάραξη μιας νέας εξωτερικής πολιτικής στη βάση των καινούργιων δεδομένων. Από την άλλη, όμως, η εξωτερική πολιτική είναι μια παρά πολύ σοβαρή υπόθεση για να διαμορφώνεται ευκαιριακά. Και κυρίως είναι πολύ επικίνδυνο να μεταβάλλεται μόνο και μόνο για χάρη της κοινής γνώμης. Κατά συνέπεια είναι πρόδηλο πως εκτός των άλλων απαιτείται να εξετασθεί μέσα σε ποιά ακριβώς πλαίσια είναι που εξελίσσεται το τελευταίο απροσδόκητο ειδύλλιο Αθηνών-Τελ Αβίβ, που έχει ως συμπληρωματικό άξονα του την Λευκωσία, εξ ου και η συμμετοχή για πρώτη φορά του εβραϊκού λόμπυ στο πρόσφατο συνέδριο των Κυπρίων αποδήμων. Πάντως, το μόνο βέβαιο είναι πως τα όσα λαμβάνουν χώρα στην Διεθνή πολιτική σκακιέρα και κυρίως στον άξονα Ισραήλ-Τουρκία-Η.Π.Α.-Ιράν, δεν προσφέρονται για ερασιτεχνικές κινήσεις και κυρίως δεν προσφέρονται για πρόχειρες αναλύσεις και επικίνδυνες στρατιωτικές και άλλες συνεργασίες. Και παρά το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση ισχύει το γνωστό ο εχθρός τους εχθρού μου είναι φίλος μου, εντούτοις δεν χρειάζεται κα να πετάμε στα σύννεφα. Και κυρίως ας μην επαναλάβουμε τους παλιούς κακούς εαυτούς μας, αγνοώντας για άλλη μια φορά πως οι στρατηγικές συνεργασίες κτίζονται πάντα στην βάση συμφερόντων….
Υ.Γ.: Να σημειωθεί ότι παρά τη διαμάχη Ισραήλ-Τουρκίας, ισραηλινοί επιχειρηματίες εξακολουθούν να επενδύουν αδιαλείπτως στα κατεχόμενα!!!!! Την ίδια ώρα που σύμφωνα με την πάντα καλά ενημερωμένη ισραηλινή ιστοσελίδα “Debka”, οι ισραηλινοί ζήτησαν και εξασφάλισαν άδεια από το κ. Παπανδρέου για να χρησιμοποιήσουν σε άσκηση τους, τους ρωσικούς πυραύλους S-300, στον χώρο της Μεσογείου, εκεί όπου και τα τεράστια αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου της Ελλάδας, της Κύπρου, του Λιβάνου, της Γάζας... του Ισραήλ.

Να φύγει χθες……..

Ήταν μόνο μια απλή αθλητική συνάντηση μεταξύ δύο Εθνικών καλαθοσφαιρικών ομάδων προερχόμενων από δύο παραδοσιακά φιλικές χώρες στα πλαίσια του Τουρνουά Ακρόπολις. Ανάμεσα στην Ελλάδα και την Σερβία που στην δίνη του πολέμου στα βαλκάνια προσπάθησαν να κρατήσουν εύθραυστες ισορροπίες και να βγουν όσο γίνεται πιο αλώβητες από τους υπερατλαντικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς. Με τον Μιλόσεβιτς να υμνεί την διαχρονική Ελληνοσερβική φιλία που εκτός των άλλων στηρίζεται στις αξίες της Ορθοδόξου πίστεως. Παρά ταύτα λίγοι ίσως να γνωρίζουν ότι τα παραπάνω δεν εμπόδισαν την φίλη χώρα, χρησιμοποιώντας διάφορα προσχήματα, να αναγνωρίσει το σκοπιανό μόρφωμα με το όνομα «Μακεδονία».
Πριν λίγες μέρες λοιπόν οι καλαθοσφαιρικές ομάδες των δύο χωρών βρέθηκαν αντιμέτωπες σε ένα αγώνα προετοιμασίες ενόψει του παγκοσμίου πρωταθλήματος στην Κωνσταντινούπολη. Δυο ομάδες με τεράστιο αθλητικό εκτόπισμα που εκτός των άλλων αντικατοπτρίζεται από τις πολύ μεγάλες επιτυχίες τους σε όλα τα πρωταθλήματα. Η Σερβική ομάδα μάλιστα συγκροτείται κυρίως από παίκτες που επαγγελματικά έφαγαν και τρώνε ψωμί παίζοντας στο ελληνικό πρωτάθλημα. Οι σέρβοι καλαθοσφαιριστές που δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι έχουν κάνει την Ελλάδα δεύτερο σπίτι τους, με πρωτοπόρους τους πολύ μεγάλους Πάσπαλιε, και Βράγκοβιτς και τους τόσους άλλους που απετέλεσαν και αποτελούν τις αθλητικές σημαίες των μεγαλύτερων καλαθοσφαιρικών ομάδων της πατρίδας μας. Και οι οποίοι στην πλειοψηφία τους τίμησαν και με το παραπάνω την Ελλάδα που με τόση αγάπη τους φιλοξένησε.
Αυτή την υπέροχη σχέση ήρθαν να αμαυρώσουν τα προχθεσινά θλιβερά επεισόδια στο ΟΑΚΑ, με τον Νέναντ Κρστιτς να εξελίσσεται στο κεντρικό πρόσωπο όλων όσων απαράδεκτων παρακολουθήσαμε από τις τηλεοράσεις μας. Ένας τεράστιος αθλητής που αποδείχτηκε πολύ μικρότερος των περιστάσεων, αφού το κτύπημα που κατάφερε σε ένα πράο με υποδειγματική συμπεριφορά αθλητή μας, ήταν κάτι περισσότερο από απαράδεκτο. Να τι έγραψε ο Ομοσπονδιακός προπονητής της Ισπανίας, Σέρτζιο Σκαριόλο, στην προσωπική ιστοσελίδα του μία εβδομάδα πριν το εναρκτήριο τζάμπολ του Μουντομπάσκετ της Τουρκίας:«Επηρεάστηκα πολύ αρνητικά από το επεισόδιο του καβγά ανάμεσα σε Έλληνες και Σέρβους παίκτες, στο τελευταίο φιλικό ανάμεσα στις δύο Εθνικές ομάδες. Πάνω απ' όλα πιστεύω πως αυτό που έκανε ο Κρστιτς έχει ξεπεράσει απόλυτα τα όρια της ανταγωνιστικής επιθετικότητας (και ανάμεσα σε άλλα λαμβάνοντας υπόψη ότι επρόκειτο για έναν φιλικό αγώνα).
Μελανό ακόμα σημείο της συνάντησης ο προπονητής της Σερβικής ομάδας (και του Ολυμπιακού) που δέχθηκε δύο τεχνικές ποινές σε μια μεταξύ μας φιλική συνάντηση!!! Ένας προπονητής που προσλήφθηκε για να οδηγήσει μια Ελληνική ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης και ένας συμπατριώτης του καλαθοσφαιριστής ο νεότευκτος Μίλος Τεόντοσιτς που άναψαν την θρυαλλίδα για να γίνουμε μάρτυρες των όσων απαράδεκτων παρακολουθήσαμε.
Δεν γνωρίζω τι πρέπει να γίνει με τον κύριο Ίβκοβιτς, αλλά ο κύριος Μίλος Τεόντοσιτς επιβάλλεται να αποβληθεί αμέσως από τις τάξεις του Ολυμπιακού και να πάει στο σπίτι του… ή όπου αλλού, εκτός Ελλάδος, θέλει να συνεχίσει την «αθλητική» σταδιοδρομία του…. Να φύγει χθες και όχι αύριο από την πατρίδα μας.

Ιστορικό προσκύνημα

Το μοναστήρι της Παναγίας των Ποντίων ιδρύθηκε στα τέλη τού 4ου αιώνα (380-386 μ.Χ.) στο όρος Μελά της Τραπεζούντας, από τους Αθηναίους μοναχούς Βαρνάβα και Σωφρόνιο. Από τότε έγινε γνωστή ως Παναγία Σουμελά (εις τού Μελά, Σου-Μελά). Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση, η ιστορική εικόνα της Παναγίας των Ποντίων φιλοτεχνήθηκε από τον ίδιο τον Ευαγγελιστή Λουκά. Έγινε τους πρώτους αιώνες γνωστή ως Παναγία η «Αθηνιώτισσα» και μεταφέρθηκε από χερουβείμ στο ποντιακό μοναστήρι.
Ιστορική λοιπόν σίγουρα μέρα η 15η Αυγούστου 2010. Οι Έλληνες Πόντιοι, έστω και περιστασιακά ύστερα από 88 ολόκληρα χρόνια επέστρεψαν για λίγο στη γη των προγόνων τους. Βάλσαμο η προσευχή τους. Ανεξόφλητο χρέος και εθνικό μνημόσυνο για εκείνους που δεν επέστρεψαν ποτέ. Οι σφαγείς των Ελλήνων Ποντίων που δεν έχουν ακόμα ξεπλύνει το αίμα από τα φονικά χέρια τους. Οι σφαγείς Νεότουρκοι και οι απόγονοι του Κεμάλ που δεν ζήτησαν ποτέ, ούτε μια απλή συγγνώμη για τα πολλαπλά εγκλήματά τους. Μεγάλο, σίγουρα το γεγονός της λειτουργίας σε χώματα καθαγιασμένα από το αίμα χιλιάδων μαρτύρων μας, μα σίγουρα από μόνο του δεν φτάνει. Είναι απλώς ένα μικρό βήμα ύστερα από ένα σχεδόν αιώνα βασανιστικής προσμονής. Ο Ελληνισμός, που δεν πρέπει να υποτιμά, ούτε όμως και να υπερεκτιμά τέτοια γεγονότα, τα οποία αν δεν τα τοποθετήσουμε στη σωστή τους διάσταση σε τίποτε δεν θα ωφελήσουν.
Υπάρχουν λοιπόν ακόμα πάρα πολλά που μας χωρίζουν για να μπορούμε να πούμε ότι φθάσαμε σε ένα ικανοποιητικό σημείο προσέγγισης. Αρχής γενομένης από την πρώτη συγγνώμη για τις γενοκτονίες του Κεμάλ. Και να λειτουργήσουν και άλλες εκκλησίες. Και στη Μικρά Ασία και στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου με τις πεντακόσιες και πλέον εκκλησίες και μοναστήρια, που εδώ και 36 συναπτά έτη παραμένουν συλημένες, δηλωμένες και αλειτούργητες. Διότι ως γνωστόν, πλην ελαχίστων εκκλησιών που μετρούνται στα δάκτυλα της μιας παλάμης, οι υπόλοιπες κατεχόμενες εκκλησίες και μοναστήρια μας, μετατράπηκαν είτε σε τεμένη, είτε σε μάντρες, είτε σε στάβλους, είτε σε αποχωρητήρια, είτε σε αποθήκες, είτε σε στρατόπεδα, εφόσον φυσικά δεν έχουν ισοπεδωθεί ολοσχερώς...
Εδώ είμαστε λοιπόν και περιμένουμε. Γιατί μόνο έτσι μπορούν να οικοδομηθούν συνθήκες για μια φιλία που θα κρατήσει αιώνια... Με μια Τουρκία που θα σέβεται την ιστορία και την παράδοση και των άλλων λαών και θα πάψει να αμφισβητεί τους πάντες και τα πάντα. Τότε, σίγουρα ναι: Μπορεί να έχει θέση και στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια...

Πτήση 313 των Κυπριακών Αερογραμμών

Αν αγαπητοί μου συμπατριώτες, παρά τις τεράστιες οικονομικές δυσκολίες, έχετε αποφασίσει να πάτε και φέτος διακοπές, τότε ένας πρέπει να είναι ο προορισμός σας: Η Μητέρα Ελλάδα. Όποιες και να είναι οι δυσκολίες. Ακόμα κα αν χρειασθεί λόγω της απεργίας των ανεκδιήγητων ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας να κοιμηθείτε και στο αεροδρόμιο. Ή να καθυστερήσει για περισσότερο από 24 ώρες η πτήσης σας, όπως ακριβώς συνέβηκε με την πτήση 313 των Κυπριακών Αερογραμμών της 25ης Ιουλίου, από την Αθήνα προς την Λάρνακα. Ας αφήσουμε λοιπόν στην άκρη τις όποιες δικαιολογίες. Όταν, αγαπάς αληθινά, κάνεις και υπομονή, κάνεις και υποχωρήσεις. Στο κάτω-κάτω όλοι μας κάποια στιγμή απεργούμε, κάτι που ενδεχομένως στις περισσότερες περιπτώσεις ουδείς αντιλαμβάνεται. Βλέπετε οι απεργίες πιάνουν τόπο μόνο όταν μπορείς να κλείνεις στρόφιγγες και να κατεβάζεις διακόπτες.
Ας δούμε μαζί το χρονικό της πτήσης μας. Είναι θαρρώ άκρως διδακτικό και έχει μεγάλο ενδιαφέρον: Μαζέψαμε λοιπόν όση υπομονή χρειάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις και ύστερα από τον έλεγχο εισιτηρίων και διαβατηρίων βρεθήκαμε στην αίθουσα αναμονής στο Ελευθέριος Βενιζέλος, ύστερα από τέσσερις ώρες καθυστέρηση. Προηγουμένως είχαμε ζήσει απαράδεκτα πράγματα, την ώρα ακριβώς που μας ανακοίνωναν επισήμως την καθυστέρηση. Το έναυσμα έδωσε ένας αρκετά γνωστός σε όλους μας ηθοποιός που παίζει κυρίως σε σειρές της Κυπριακής τηλεόρασης: «Δεν θα ξαναπατήσω το πόδι μου στην Ελλάδα, τους δίνουμε τα λεφτά μας και μας ταλαιπωρούν. Είναι άχρηστοι…» Είπε κι άλλα πολλά που δεν μπορώ να γράψω, και ύστερα έδωσε το σύνθημα και στους υπόλοιπους: Χειροκροτήστε τους!!! Για να εισπράξει ένα παρατεταμένο και ζωηρό χειροκρότημα, όχι ευτυχώς απ’ όλους, νομίζω, όμως, από τους περισσότερους .
Και έγινα που λένε τούρκος!!! Ένοιωθα να τρέμω, να μην μπορώ να σταθώ στα πόδια μου. Και δεν άφησα την πρόκληση αναπάντητη: «Σας απαγορεύω να με βρίζεται… η Ελλάδα με πληγώνει και εμένα καθημερινά, μα παρ’ όλα αυτά είναι η μάνα μας και το μοναδικό στήριγμα του αγώνα μας….». Αυτός τον χαβά του βεβαίως, ώσπου ήρθε η εντολή για επιβίβαση. Έτσι, ηρέμησαν προς στιγμή τα πράγματα. Έως την στιγμή που ανακοινώθηκε η επιπλέον καθυστέρηση. Για να εξαγριωθεί και πάλιν ο φίλος μας, ο οποίος τηλεφωνώντας σε πολύ γνωστό δημοσιογράφο δήλωνε αιχμάλωτος εντός του αεροσκάφους!!! Είχα μάλιστα την ατυχία να κάθεται παραδίπλα μου. Μας χώριζε η θέση που καθόταν η πολύ ευγενική σύζυγος του, την οποία ματαίως παρακάλεσα να τον επαναφέρει στην τάξη, όταν ωρυόμενος έτρεξε προς την είσοδο τους αεροσκάφους. Τον ακολούθησε ένας άλλος εύσωμος νεαρός, για να βρεθούν ξαφνικά ενώπιον της Ελληνικής Αστυνομίας που όπως μας είπαν ηρέμησε τα πράγματα και η πτήση θα αναχωρούσε οπωσδήποτε. Έτσι, δόθηκε η εντολή για αποβίβαση και παραλαβή των αποσκευών. Η πτήση (για λόγους ασφαλείας που επικαλέσθηκε ο κυβερνήτης, όπως μας είπαν αργότερα) ματαιώθηκε!!! Μεγάλο ψέμα βεβαίως, αφού, όπως πληροφορηθήκαμε στην συνέχεια το πιο πιθανό είναι ότι η πτήση δεν πραγματοποιήθηκε λόγω συμπλήρωσης των ωρών πτήσεως του κυβερνήτη. Και οι Κυπριακές Αερογραμμές που βρέθηκαν εκτεθειμένες έναντι υμών, αφού οι δύο πτήσεις που ακολουθούσαν πραγματοποιήθηκαν έστω και με τετράωρη καθυστέρηση!!! Τα υπόλοιπα είναι άνευ αντικειμένου, αφού αν αληθινά υπήρχαν «επικίνδυνοι» επιβάτες το πιο φρόνιμο θα ήταν να συλληφθούν και η πτήση να πραγματοποιηθεί κανονικά.
Ακολούθησε ένα πραγματικό πανδαιμόνιο. Οι Κυπριακές Αερογραμμές πουθενά!!! Ώσπου βρεθήκαμε στην αίθουσα αναχωρήσεων, σε μια προσπάθεια να σωθούν τα προσχήματα. Κατάλογος αναμονής είπαν στην αρχή. Αργότερα μάθαμε ότι πέταξαν 14, χωρίς να ξέρουμε πως δόθηκε η προτεραιότητα. Οι πιο «ζωηροί» τελικά δικαιώνονται. Με χίλια βάσανα φθάσαμε στην Κύπρο την επόμενη το απόγευμα. Με πτήση των “AEGEAN LINES”. Όχι δεν χάσαμε και τίποτε σπουδαίο. Δύο μέρες λιγότερες από τις διακοπές μας. Και μια μεγάλη ταλαιπωρία που σίγουρα μας πλήγωσε. Η Ελλάδα μας, που χρειάζεται περισσότερη σοβαρότητα. Και η αγάπη μας γι’ αυτήν δεν πρέπει να επηρεάζεται από τέτοιου είδους περιστατικά… Για σένα τα γράφω φίλε καλλιτέχνη, όντας πρόσωπο που δημοσίως εκτίθεσαι και αν μην τι άλλο οφείλεις να αποτελείς παράδειγμα προς μίμηση. Γιατί ένα δημόσιο πρόσωπο, όχι μόνο δεν πρέπει να ξεσηκώνει τον όχλο, αλλά απεναντίας έχει την υποχρέωση να τον καθοδηγεί με νηφαλιότητα και ευπρέπεια. Γιατί ένας ηθοποιός πρέπει να εκπέμπει λάμψη και να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση.
Όσο για την ανεπάρκεια των Κυπριακών Αερογραμμών, έτσι για την τιμή των όπλων θα τα πούμε στο δικαστήριο. Όχι για να τιμωρηθούν ενδεχομένως, αλλά για να μάθουν να σέβονται και να υπολογίζουν τους ανθρώπους που κουβαλούν με τα αεροπλάνα τους….. Και κυρίως για να μάθουν να μην ψεύδονται. Δεν αναφέρομαι στην υπηρεσία του αεροδρομίου η οποία κατέβαλε ομολογουμένως φιλότιμες προσπάθειες…..

Τι πάει να πει "αναλαμβάνω την ευθύνη…"

Οι παλιότεροι θα θυμούνται φαντάζομαι την εποχή της αποστασίας. Για τους νεότερους σίγουρα δεν λέει και πολλά πράγματα. Έλα, όμως που ήρθε να μας το θυμίσει ένας απόγονος της. Το σαράκι της εξουσίας που κατατρώει ανέκαθεν την Μητσοτακική οικογένεια και η απλή πολιτική αριθμητική που αυτή την φορά, μάλλον δεν της βγαίνει, αφού κατά τα φαινόμενα ξύπνησαν τα πρόβατα.
«Αναλαμβάνω την ευθύνη που μου ανήκει», λέει και επαναλαμβάνει διαρκώς η κυρία Ντόρα Μητσοτάκη. Και τι πάει να πει αλήθεια αναλαμβάνω την ευθύνη από μία πολιτικό που μας κάθισε στο σβέρκο για δύο σχεδόν δεκαετίες; Από μια πολιτικό που μεταξύ των άλλων διατέλεσε Υπουργός Εξωτερικών σε κρίσιμες στιγμές για το Έθνος (φανατικός υποστηρικτής μάλιστα του επαίσχυντου σχεδίου Ανάν) και Δήμαρχος του μεγαλύτερου Δήμου της χώρας… Από μια πολιτικό προερχόμενη από μια οικογένεια που σχεδόν έχει μετακομίσει οικογενειακώς στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, σε περιόδους μάλιστα που αποδείχθηκαν εξαιρετικά βλαπτικές, έως και καταστροφικές για την χώρα μας, συνεπεία των οποίων ο τόπος βαδίζει από το κακό στο χειρότερο, με τον κάθε εργαζόμενο και τον κάθε συνταξιούχο να βλέπουν το μεροκάματο τους κυριολεκτικώς να γίνεται αφανίζεται.
Και το ερώτημα που προκύπτει αμείλικτο: Αρκεί οι πολιτικοί και δη οι πρωτοκλασάτοι όπως επικράτησε να λέγονται, να αναλαμβάνουν μόνο τις ευθύνες τους για τα απίστευτα και τραγικά πολιτικά λάθη (;) τους, ή πρέπει να οδηγούνται στην σύνταξη (πλουσιοπάροχη μάλιστα, αφού με δύο θητείες στο κοινοβούλιο είναι δέκα φορές μεγαλύτερη από 40 χρόνων δουλειάς στον λίβα και στ’ αγιάζι). Και πότε επιτέλους θα μας αφήσουν ήσυχους οι πολιτικοί της αμαρτωλής κοπής που επισώρευσαν τεράστια προβλήματα για την χώρα; Πολιτικοί που αν και ευθύνονται τα μέγιστα για το σημερινό κατάντημα εντούτοις επιμένουν να βρίσκονται ακόμα στο προσκήνιο! Αναλαμβάνω την ευθύνη για τα όσα τραγικά πολιτικά λάθη διέπραξα σημαίνει αυτομάτως ότι εγκαταλείπω την πολιτική και περιορίζομαι στα του οίκου μου. Και ο εισαγγελέας αναλαμβάνει για τα περαιτέρω. Όχι για να γίνουμε μάρτυρες ανθρωποθυσιών, αλλά για να βάλουμε μια τάξη και να μπούμε σε μια πορεία που θα φέρει επιτέλους την Ανόρθωση της χώρας μας. Και για το περί δικαίου αίσθημα.
Αυτό θα αναμέναμε, εμείς οι απλοί πολίτες από την κάθε κυρία και κύριο Μητσοτάκη, τον κάθε κύριο Μαγγίνα, τον κάθε κύριο Μαντέλλη, τον κάθε κύριο Παπανδρέου και Καραμανλή, αλλά και όποιον άλλο φέρει ευθύνη για τα σημερινά κρίσιμα αδιέξοδα. Αντ’ αυτού παρακολουθούμε άναυδοι τους πολιτικούς να επιτίθενται, πότε στηριζόμενοι στην σιγουριά του βουλευτικού ασύλου και πότε σε εκβιασμούς που επιτυγχάνουν την παραγραφή των αδικημάτων με ένα νομικίστικο τρόπο που οι ίδιοι νομοθέτησαν.
Μέσα σε αυτό το τραγικά ομιχλώδες τοπίο νάσου και η Ντόρα με εκείνο το χαρακτηριστικό μόνιμο και φαρδύ χαμόγελο να ανακοινώνει το “Forum” προβληματισμού που διατείνεται την σωτηρία του τόπου μας. Για την Ελλάδα ρε…. Ωσάν να προσπαθεί να αλιεύσει εξωγήινος!!!
Υ.Σ.: Υπό τέτοιες συνθήκες λοιπόν ποιος θα εμποδίσει το "Πίρι Ρέϊς" να βγαίνει όποτε θέλει στο Αιγαίο εκτελώντας εντός των κυριαρχικών θαλάσσιων συνόρων μας σεισμικές έρευνες…… Αλήθεια τι σόι 21 συμφωνίες υπογράψαμε πρόσφατα εν μέσω πανηγυρισμών στην Αθήνα με τον Ερντογάν κύριε Παπανδρέου μας;

Μαύρος Ιούλιος

Ο Ιούλιος πάντα παραπέμπει σε γεγονότα που σφράγισαν ανεξίτηλα και τελεσίδικα το μέλλον αυτού του Άγιου τόπου και του απανταχού της γης Ελληνισμού, τουλάχιστον τον τελευταίο μισό αιώνα. Αρχής γενομένης από τον Ιούλιο του 1965 έως και τον Ιούλιο του 2010. Από το Ιουλιανά του ‘65, έως τα την 8η Ιουλίου 2010, όπου η πλειοψηφία των Ελλήνων βουλευτών ψήφισε παραβιάζοντας το σύνταγμα και «παρά την συνείδηση» τους.
Για του λόγου μου το αληθές καλό είναι να ψάξετε λίγο περισσότερο την πολιτική ιστορία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Κάτι θα ξέρει περισσότερο να σας πει!! Γιατί δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία ο Ιούλιος του 1965. Γιατί ο κατήφορος από εκείνο τον Ιούλιο του ’65 είναι που ξεκίνησε. Όχι, πως, οι άλλοι είναι άμοιροι ευθυνών, αλλά το άριστα με τόνο σίγουρα ανήκει στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Γιατί από εκείνο το καταραμένο ’65 είναι που άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την χούντα του ’67, η οποία προετοίμασε την καταστροφή του 1974.
Εννιά ακριβώς χρόνια μετά το ‘65, ύστερα από τα ασυγχώρητα λάθη (;) των πολιτικών και τα απίστευτα εγκλήματα των συνταγματαρχών, φθάσαμε στον Ιούλιο του ’74, όπου με παρά πόδας τα όπλα, ο Ελληνισμός έζησε μια νέα Μικρασιατική καταστροφή. Τούτη την φορά θρηνώντας επί των ερειπίων της μαρτυρικής Κύπρου. Προδοτικό πραξικόπημα, εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή. Αγνοούμενοι, πεσόντες ήρωες, πρόσφυγες, εγκλωβισμένοι. Είχε προηγηθεί η περίεργη δήλωση Αβέρωφ για πτώση της χούντας μόνο μετά από μια εθνική καταστροφή!!!
Για να φτάσουμε στον Ιούλιο του 2010, εν μέσω υποτίθεται απόλυτης Δημοκρατίας να διενεργείται άλλο ένα φασιστικό πραξικόπημα. Το πραξικόπημα του νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου. Γιατί για να υπερψηφισθεί το περιβόητο νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, έχει διενεργηθεί το πιο σύγχρονο συνταγματικό πραξικόπημα. Ένα πραξικόπημα που καλύπτεται πίσω από μια τυπική αριθμητική που δεν παραπέμπει δυστυχώς και σε κοινοβουλευτική νομιμότητα…. Οι υπερεξουσίες του Διεθνούς Νομισματικού ταμείου και της «τρόικας» περιθωριοποίησαν εν μια νυκτί τον Ελληνικό Λάο και το Ελληνικό Σύνταγμα. Εκτελεστική, νομοθετική και Δικαστική εξουσία, όλες μαζί στην υπηρεσία των κυρίαρχων δομών που επιβάλλει το νέο κέντρο υπερεξουσίας. Με την κυβέρνηση της Αθήνας να μοιάζει με μια παραπαίουσα επαρχιακή κυβέρνηση της νέας τάξης πραγμάτων που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση….
Με όλα αυτά τα τραγικά να συμβαίνουν και σε πλήρη αγωνία για το Εθνικό μέλλον μας, θα ανηφορίσουμε και φέτος όπως κάθε χρόνο στις 20 Ιουλίου προς την πλατεία του Φρουρίου της Λάρισας. Θα είμαστε όπως πάντα λίγοι. Αυτό, όμως, διόλου δεν μας πτοεί να καταθέσουμε με περισσή ευγνωμοσύνη και πάλιν στο ηρώο της πόλης μας, την ευγνωμοσύνη μας γι εκείνους που δεν βρίσκονται δυστυχώς ανάμεσα μας. Αυτούς που εγκαταλειμμένοι και προδομένοι έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος. Αυτούς που μια παράξενη σύμπτωση μας τους φέρνει πίσω, μέσα σε μικρές λειψανοθήκες σκεπασμένους με την γαλανόλευκη και την σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας, για να τους κηδεύσουμε έστω και με καθυστέρηση 36 ετών με τιμές ηρώων. Έτσι, όπως πραγματικά τους αξίζει….. Γι’ αυτούς και μόνο θα πάμε και φέτος στην εκκλησία του προφήτη Ηλία της Λάρισας. Για τους ηρωικούς νεκρούς μας. Να προσευχηθούμε στην χάρη τους….
Και αν πάλιν κάποιοι δεν καταλαβαίνουν, δικό τους είναι το πρόβλημα και όχι δικό μας. Γιατί όλες οι εθνικές καταστροφές αρχίζουν πάντα όταν αδυνατίζουν οι μνήμες. Η Εθνική τραγωδία της Κύπρου που ξεκίνησε εκείνο τον μαύρο Ιούλιο του ’74, που όσο περνούν τα χρόνια, άλλο τόσο μεγαλώνουν και οι προσπάθειες να την ξεχάσουμε…

Το θέατρο του παραλόγου

Έξαλλοι είναι οι Έλληνες Ίκαροι με το θέατρο του παραλόγου που παίχθηκε πάνω από το Αιγαίο την ίδια ακριβώς ώρα που ο Έλληνας πρωθυπουργός συναντήθηκε και εν μέσω εναγκαλισμών ασπαζόταν τον Τούρκο ομόλογό του, ενώ η τουρκική πολεμική αεροπορία όργωνε κυριολεκτικώς τον Εθνικό εναέριο χώρο της πατρίδας μας, στέλνοντας είκοσι μαχητικά αεροσκάφη (τα περισσότερα που έχουν εισβάλλει το τελευταίο χρονικό διάστημα), προβαίνοντας σε επτά παραβιάσεις των εναέριων συνόρων μας. Οι χειριστές των πολεμικών αεροσκαφών μας σε επικοινωνία που είχαν με το διαδικτυακό χώρο “defencenet.gr” τόνιζαν:
«Πως είναι δυνατόν να ασπάζεται και να συνομιλεί επί μία ώρα με τον τούρκο ομόλογό του, ενώ εμείς είμαστε μέσα στο «κόκπιτ» και αναχαιτίζουμε τους εισβολείς; Έχει αποποιηθεί ο πρωθυπουργός τα ελληνικά εναέρια σύνορα των 10 ν.μ.; Με ποια λογική εμείς να κινδυνεύουμε στον ουρανό και όταν προσγειωνόμαστε να βλέπουμε στη τηλεόραση τον πρωθυπουργό μας να φιλά τον τούρκο ομόλογο του στην Κωνσταντινούπολη; Πως είναι δυνατόν να συμφωνεί με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για «ενίσχυση του κλίματος συνεργασίας μεταξύ των δυο κυβερνήσεων» και την ίδια στιγμή οι ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας να μας επιτίθενται; Για ποιο λόγο να κάνουμε αναχαίτιση όταν ο πρωθυπουργός επί μία ώρα μιλά χωρίς την παρουσία συμβούλων και διπλωματών με τον επικεφαλή των τουρκικών δυνάμεων που εισβάλουν στη χώρα; Τι έχει να πει στους ελεγκτές αεράμυνας ο πρωθυπουργός; Για ποιο λόγο να βρίσκονται στο πόστο τους όταν αυτός συνομιλεί με τον αντίπαλο που παραβιάζει τα σύνορά μας; Πως είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός να δέχεται de facto την παραβίαση των συνόρων της χώρας με την μη αντίδρασή του στην τουρκική επιθετικότητα;»
Πραγματικά κρίσιμα ερωτήματα στα οποία η κυβέρνηση επιβάλλεται να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση... Όπως υποστηρίζεται από το ρεπορτάζ που έκανε το “defencenet.gr” στις Πολεμικές Μοίρες, καταγράφεται εκρηκτικό κλίμα, ανάλογο με αυτό που είχε καταγραφεί πριν την «λευκή απεργία»... Να σημειωθεί ότι τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη δεν ήσαν άοπλα, αφού από τα 20 τουρκικά μαχητικά που πετούσαν σε τρεις σχηματισμούς, τα 10 έφεραν οπλισμό. Κατά τα άλλα, όπως μεταδόθηκε από την Άγκυρα, οι δύο ηγέτες συζήτησαν και την έξαρση της βίας στην Τουρκία με τις συνεχείς επιθέσεις Κούρδων ανταρτών στην νοτιοανατολική Τουρκία και τις εκρήξεις στην Κωνσταντινούπολη!!! Νωρίτερα ο κ. Ερντογάν είχε κατηγορήσει ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, τις οποίες δεν κατονόμασε, ότι δεν εμποδίζουν την ροή χρηματοδότησης των Κούρδων ανταρτών και δεν εκδίδουν καταζητούμενους από την Άγκυρα, Κούρδους.
Εν τω μεταξύ, όπως αναφέρουν ασφαλείς πληροφορίες του defencenet., σκηνικό κρίσης πάει να στήσει η Τουρκία στο Βόρειο Αιγαίο τις τελευταίες μέρες με το ωκεανογραφικό ερευνητικό σκάφος Α599 TCG Çeșme να προχωρά σε πετρελαϊκές έρευνες σε περιοχή, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, σαφώς «υψηλού πετρελαϊκού ενδιαφέροντος», 15 μίλια βόρεια της Σαμοθράκης:
Όλα αυτά την ίδια ώρα που δημοσίευμα από το STRATFOR αναφέρεται σε «Μαύρη» έκθεση για την Ελλάδα, σε σημείο ... παρεξηγήσεως αφού προβλέπει για την ερχόμενη τριετία μόνο γεωπολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δεινά, τα χειρότερα μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους το 1830, η οποία μάλιστα θεωρεί ότι η σύγχρονη Ελλάδα βρίσκεται από άποψη συμμαχιών σε ακόμα δυσμενέστερη θέση από αυτή που βρισκόταν πριν (!) από την Επανάσταση του ’21!
Και μη χειρότερα θεέ μου!!!!