Να φύγει χθες……..

Ήταν μόνο μια απλή αθλητική συνάντηση μεταξύ δύο Εθνικών καλαθοσφαιρικών ομάδων προερχόμενων από δύο παραδοσιακά φιλικές χώρες στα πλαίσια του Τουρνουά Ακρόπολις. Ανάμεσα στην Ελλάδα και την Σερβία που στην δίνη του πολέμου στα βαλκάνια προσπάθησαν να κρατήσουν εύθραυστες ισορροπίες και να βγουν όσο γίνεται πιο αλώβητες από τους υπερατλαντικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς. Με τον Μιλόσεβιτς να υμνεί την διαχρονική Ελληνοσερβική φιλία που εκτός των άλλων στηρίζεται στις αξίες της Ορθοδόξου πίστεως. Παρά ταύτα λίγοι ίσως να γνωρίζουν ότι τα παραπάνω δεν εμπόδισαν την φίλη χώρα, χρησιμοποιώντας διάφορα προσχήματα, να αναγνωρίσει το σκοπιανό μόρφωμα με το όνομα «Μακεδονία».
Πριν λίγες μέρες λοιπόν οι καλαθοσφαιρικές ομάδες των δύο χωρών βρέθηκαν αντιμέτωπες σε ένα αγώνα προετοιμασίες ενόψει του παγκοσμίου πρωταθλήματος στην Κωνσταντινούπολη. Δυο ομάδες με τεράστιο αθλητικό εκτόπισμα που εκτός των άλλων αντικατοπτρίζεται από τις πολύ μεγάλες επιτυχίες τους σε όλα τα πρωταθλήματα. Η Σερβική ομάδα μάλιστα συγκροτείται κυρίως από παίκτες που επαγγελματικά έφαγαν και τρώνε ψωμί παίζοντας στο ελληνικό πρωτάθλημα. Οι σέρβοι καλαθοσφαιριστές που δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι έχουν κάνει την Ελλάδα δεύτερο σπίτι τους, με πρωτοπόρους τους πολύ μεγάλους Πάσπαλιε, και Βράγκοβιτς και τους τόσους άλλους που απετέλεσαν και αποτελούν τις αθλητικές σημαίες των μεγαλύτερων καλαθοσφαιρικών ομάδων της πατρίδας μας. Και οι οποίοι στην πλειοψηφία τους τίμησαν και με το παραπάνω την Ελλάδα που με τόση αγάπη τους φιλοξένησε.
Αυτή την υπέροχη σχέση ήρθαν να αμαυρώσουν τα προχθεσινά θλιβερά επεισόδια στο ΟΑΚΑ, με τον Νέναντ Κρστιτς να εξελίσσεται στο κεντρικό πρόσωπο όλων όσων απαράδεκτων παρακολουθήσαμε από τις τηλεοράσεις μας. Ένας τεράστιος αθλητής που αποδείχτηκε πολύ μικρότερος των περιστάσεων, αφού το κτύπημα που κατάφερε σε ένα πράο με υποδειγματική συμπεριφορά αθλητή μας, ήταν κάτι περισσότερο από απαράδεκτο. Να τι έγραψε ο Ομοσπονδιακός προπονητής της Ισπανίας, Σέρτζιο Σκαριόλο, στην προσωπική ιστοσελίδα του μία εβδομάδα πριν το εναρκτήριο τζάμπολ του Μουντομπάσκετ της Τουρκίας:«Επηρεάστηκα πολύ αρνητικά από το επεισόδιο του καβγά ανάμεσα σε Έλληνες και Σέρβους παίκτες, στο τελευταίο φιλικό ανάμεσα στις δύο Εθνικές ομάδες. Πάνω απ' όλα πιστεύω πως αυτό που έκανε ο Κρστιτς έχει ξεπεράσει απόλυτα τα όρια της ανταγωνιστικής επιθετικότητας (και ανάμεσα σε άλλα λαμβάνοντας υπόψη ότι επρόκειτο για έναν φιλικό αγώνα).
Μελανό ακόμα σημείο της συνάντησης ο προπονητής της Σερβικής ομάδας (και του Ολυμπιακού) που δέχθηκε δύο τεχνικές ποινές σε μια μεταξύ μας φιλική συνάντηση!!! Ένας προπονητής που προσλήφθηκε για να οδηγήσει μια Ελληνική ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης και ένας συμπατριώτης του καλαθοσφαιριστής ο νεότευκτος Μίλος Τεόντοσιτς που άναψαν την θρυαλλίδα για να γίνουμε μάρτυρες των όσων απαράδεκτων παρακολουθήσαμε.
Δεν γνωρίζω τι πρέπει να γίνει με τον κύριο Ίβκοβιτς, αλλά ο κύριος Μίλος Τεόντοσιτς επιβάλλεται να αποβληθεί αμέσως από τις τάξεις του Ολυμπιακού και να πάει στο σπίτι του… ή όπου αλλού, εκτός Ελλάδος, θέλει να συνεχίσει την «αθλητική» σταδιοδρομία του…. Να φύγει χθες και όχι αύριο από την πατρίδα μας.

Ιστορικό προσκύνημα

Το μοναστήρι της Παναγίας των Ποντίων ιδρύθηκε στα τέλη τού 4ου αιώνα (380-386 μ.Χ.) στο όρος Μελά της Τραπεζούντας, από τους Αθηναίους μοναχούς Βαρνάβα και Σωφρόνιο. Από τότε έγινε γνωστή ως Παναγία Σουμελά (εις τού Μελά, Σου-Μελά). Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση, η ιστορική εικόνα της Παναγίας των Ποντίων φιλοτεχνήθηκε από τον ίδιο τον Ευαγγελιστή Λουκά. Έγινε τους πρώτους αιώνες γνωστή ως Παναγία η «Αθηνιώτισσα» και μεταφέρθηκε από χερουβείμ στο ποντιακό μοναστήρι.
Ιστορική λοιπόν σίγουρα μέρα η 15η Αυγούστου 2010. Οι Έλληνες Πόντιοι, έστω και περιστασιακά ύστερα από 88 ολόκληρα χρόνια επέστρεψαν για λίγο στη γη των προγόνων τους. Βάλσαμο η προσευχή τους. Ανεξόφλητο χρέος και εθνικό μνημόσυνο για εκείνους που δεν επέστρεψαν ποτέ. Οι σφαγείς των Ελλήνων Ποντίων που δεν έχουν ακόμα ξεπλύνει το αίμα από τα φονικά χέρια τους. Οι σφαγείς Νεότουρκοι και οι απόγονοι του Κεμάλ που δεν ζήτησαν ποτέ, ούτε μια απλή συγγνώμη για τα πολλαπλά εγκλήματά τους. Μεγάλο, σίγουρα το γεγονός της λειτουργίας σε χώματα καθαγιασμένα από το αίμα χιλιάδων μαρτύρων μας, μα σίγουρα από μόνο του δεν φτάνει. Είναι απλώς ένα μικρό βήμα ύστερα από ένα σχεδόν αιώνα βασανιστικής προσμονής. Ο Ελληνισμός, που δεν πρέπει να υποτιμά, ούτε όμως και να υπερεκτιμά τέτοια γεγονότα, τα οποία αν δεν τα τοποθετήσουμε στη σωστή τους διάσταση σε τίποτε δεν θα ωφελήσουν.
Υπάρχουν λοιπόν ακόμα πάρα πολλά που μας χωρίζουν για να μπορούμε να πούμε ότι φθάσαμε σε ένα ικανοποιητικό σημείο προσέγγισης. Αρχής γενομένης από την πρώτη συγγνώμη για τις γενοκτονίες του Κεμάλ. Και να λειτουργήσουν και άλλες εκκλησίες. Και στη Μικρά Ασία και στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου με τις πεντακόσιες και πλέον εκκλησίες και μοναστήρια, που εδώ και 36 συναπτά έτη παραμένουν συλημένες, δηλωμένες και αλειτούργητες. Διότι ως γνωστόν, πλην ελαχίστων εκκλησιών που μετρούνται στα δάκτυλα της μιας παλάμης, οι υπόλοιπες κατεχόμενες εκκλησίες και μοναστήρια μας, μετατράπηκαν είτε σε τεμένη, είτε σε μάντρες, είτε σε στάβλους, είτε σε αποχωρητήρια, είτε σε αποθήκες, είτε σε στρατόπεδα, εφόσον φυσικά δεν έχουν ισοπεδωθεί ολοσχερώς...
Εδώ είμαστε λοιπόν και περιμένουμε. Γιατί μόνο έτσι μπορούν να οικοδομηθούν συνθήκες για μια φιλία που θα κρατήσει αιώνια... Με μια Τουρκία που θα σέβεται την ιστορία και την παράδοση και των άλλων λαών και θα πάψει να αμφισβητεί τους πάντες και τα πάντα. Τότε, σίγουρα ναι: Μπορεί να έχει θέση και στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια...

Πτήση 313 των Κυπριακών Αερογραμμών

Αν αγαπητοί μου συμπατριώτες, παρά τις τεράστιες οικονομικές δυσκολίες, έχετε αποφασίσει να πάτε και φέτος διακοπές, τότε ένας πρέπει να είναι ο προορισμός σας: Η Μητέρα Ελλάδα. Όποιες και να είναι οι δυσκολίες. Ακόμα κα αν χρειασθεί λόγω της απεργίας των ανεκδιήγητων ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας να κοιμηθείτε και στο αεροδρόμιο. Ή να καθυστερήσει για περισσότερο από 24 ώρες η πτήσης σας, όπως ακριβώς συνέβηκε με την πτήση 313 των Κυπριακών Αερογραμμών της 25ης Ιουλίου, από την Αθήνα προς την Λάρνακα. Ας αφήσουμε λοιπόν στην άκρη τις όποιες δικαιολογίες. Όταν, αγαπάς αληθινά, κάνεις και υπομονή, κάνεις και υποχωρήσεις. Στο κάτω-κάτω όλοι μας κάποια στιγμή απεργούμε, κάτι που ενδεχομένως στις περισσότερες περιπτώσεις ουδείς αντιλαμβάνεται. Βλέπετε οι απεργίες πιάνουν τόπο μόνο όταν μπορείς να κλείνεις στρόφιγγες και να κατεβάζεις διακόπτες.
Ας δούμε μαζί το χρονικό της πτήσης μας. Είναι θαρρώ άκρως διδακτικό και έχει μεγάλο ενδιαφέρον: Μαζέψαμε λοιπόν όση υπομονή χρειάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις και ύστερα από τον έλεγχο εισιτηρίων και διαβατηρίων βρεθήκαμε στην αίθουσα αναμονής στο Ελευθέριος Βενιζέλος, ύστερα από τέσσερις ώρες καθυστέρηση. Προηγουμένως είχαμε ζήσει απαράδεκτα πράγματα, την ώρα ακριβώς που μας ανακοίνωναν επισήμως την καθυστέρηση. Το έναυσμα έδωσε ένας αρκετά γνωστός σε όλους μας ηθοποιός που παίζει κυρίως σε σειρές της Κυπριακής τηλεόρασης: «Δεν θα ξαναπατήσω το πόδι μου στην Ελλάδα, τους δίνουμε τα λεφτά μας και μας ταλαιπωρούν. Είναι άχρηστοι…» Είπε κι άλλα πολλά που δεν μπορώ να γράψω, και ύστερα έδωσε το σύνθημα και στους υπόλοιπους: Χειροκροτήστε τους!!! Για να εισπράξει ένα παρατεταμένο και ζωηρό χειροκρότημα, όχι ευτυχώς απ’ όλους, νομίζω, όμως, από τους περισσότερους .
Και έγινα που λένε τούρκος!!! Ένοιωθα να τρέμω, να μην μπορώ να σταθώ στα πόδια μου. Και δεν άφησα την πρόκληση αναπάντητη: «Σας απαγορεύω να με βρίζεται… η Ελλάδα με πληγώνει και εμένα καθημερινά, μα παρ’ όλα αυτά είναι η μάνα μας και το μοναδικό στήριγμα του αγώνα μας….». Αυτός τον χαβά του βεβαίως, ώσπου ήρθε η εντολή για επιβίβαση. Έτσι, ηρέμησαν προς στιγμή τα πράγματα. Έως την στιγμή που ανακοινώθηκε η επιπλέον καθυστέρηση. Για να εξαγριωθεί και πάλιν ο φίλος μας, ο οποίος τηλεφωνώντας σε πολύ γνωστό δημοσιογράφο δήλωνε αιχμάλωτος εντός του αεροσκάφους!!! Είχα μάλιστα την ατυχία να κάθεται παραδίπλα μου. Μας χώριζε η θέση που καθόταν η πολύ ευγενική σύζυγος του, την οποία ματαίως παρακάλεσα να τον επαναφέρει στην τάξη, όταν ωρυόμενος έτρεξε προς την είσοδο τους αεροσκάφους. Τον ακολούθησε ένας άλλος εύσωμος νεαρός, για να βρεθούν ξαφνικά ενώπιον της Ελληνικής Αστυνομίας που όπως μας είπαν ηρέμησε τα πράγματα και η πτήση θα αναχωρούσε οπωσδήποτε. Έτσι, δόθηκε η εντολή για αποβίβαση και παραλαβή των αποσκευών. Η πτήση (για λόγους ασφαλείας που επικαλέσθηκε ο κυβερνήτης, όπως μας είπαν αργότερα) ματαιώθηκε!!! Μεγάλο ψέμα βεβαίως, αφού, όπως πληροφορηθήκαμε στην συνέχεια το πιο πιθανό είναι ότι η πτήση δεν πραγματοποιήθηκε λόγω συμπλήρωσης των ωρών πτήσεως του κυβερνήτη. Και οι Κυπριακές Αερογραμμές που βρέθηκαν εκτεθειμένες έναντι υμών, αφού οι δύο πτήσεις που ακολουθούσαν πραγματοποιήθηκαν έστω και με τετράωρη καθυστέρηση!!! Τα υπόλοιπα είναι άνευ αντικειμένου, αφού αν αληθινά υπήρχαν «επικίνδυνοι» επιβάτες το πιο φρόνιμο θα ήταν να συλληφθούν και η πτήση να πραγματοποιηθεί κανονικά.
Ακολούθησε ένα πραγματικό πανδαιμόνιο. Οι Κυπριακές Αερογραμμές πουθενά!!! Ώσπου βρεθήκαμε στην αίθουσα αναχωρήσεων, σε μια προσπάθεια να σωθούν τα προσχήματα. Κατάλογος αναμονής είπαν στην αρχή. Αργότερα μάθαμε ότι πέταξαν 14, χωρίς να ξέρουμε πως δόθηκε η προτεραιότητα. Οι πιο «ζωηροί» τελικά δικαιώνονται. Με χίλια βάσανα φθάσαμε στην Κύπρο την επόμενη το απόγευμα. Με πτήση των “AEGEAN LINES”. Όχι δεν χάσαμε και τίποτε σπουδαίο. Δύο μέρες λιγότερες από τις διακοπές μας. Και μια μεγάλη ταλαιπωρία που σίγουρα μας πλήγωσε. Η Ελλάδα μας, που χρειάζεται περισσότερη σοβαρότητα. Και η αγάπη μας γι’ αυτήν δεν πρέπει να επηρεάζεται από τέτοιου είδους περιστατικά… Για σένα τα γράφω φίλε καλλιτέχνη, όντας πρόσωπο που δημοσίως εκτίθεσαι και αν μην τι άλλο οφείλεις να αποτελείς παράδειγμα προς μίμηση. Γιατί ένα δημόσιο πρόσωπο, όχι μόνο δεν πρέπει να ξεσηκώνει τον όχλο, αλλά απεναντίας έχει την υποχρέωση να τον καθοδηγεί με νηφαλιότητα και ευπρέπεια. Γιατί ένας ηθοποιός πρέπει να εκπέμπει λάμψη και να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση.
Όσο για την ανεπάρκεια των Κυπριακών Αερογραμμών, έτσι για την τιμή των όπλων θα τα πούμε στο δικαστήριο. Όχι για να τιμωρηθούν ενδεχομένως, αλλά για να μάθουν να σέβονται και να υπολογίζουν τους ανθρώπους που κουβαλούν με τα αεροπλάνα τους….. Και κυρίως για να μάθουν να μην ψεύδονται. Δεν αναφέρομαι στην υπηρεσία του αεροδρομίου η οποία κατέβαλε ομολογουμένως φιλότιμες προσπάθειες…..

Τι πάει να πει "αναλαμβάνω την ευθύνη…"

Οι παλιότεροι θα θυμούνται φαντάζομαι την εποχή της αποστασίας. Για τους νεότερους σίγουρα δεν λέει και πολλά πράγματα. Έλα, όμως που ήρθε να μας το θυμίσει ένας απόγονος της. Το σαράκι της εξουσίας που κατατρώει ανέκαθεν την Μητσοτακική οικογένεια και η απλή πολιτική αριθμητική που αυτή την φορά, μάλλον δεν της βγαίνει, αφού κατά τα φαινόμενα ξύπνησαν τα πρόβατα.
«Αναλαμβάνω την ευθύνη που μου ανήκει», λέει και επαναλαμβάνει διαρκώς η κυρία Ντόρα Μητσοτάκη. Και τι πάει να πει αλήθεια αναλαμβάνω την ευθύνη από μία πολιτικό που μας κάθισε στο σβέρκο για δύο σχεδόν δεκαετίες; Από μια πολιτικό που μεταξύ των άλλων διατέλεσε Υπουργός Εξωτερικών σε κρίσιμες στιγμές για το Έθνος (φανατικός υποστηρικτής μάλιστα του επαίσχυντου σχεδίου Ανάν) και Δήμαρχος του μεγαλύτερου Δήμου της χώρας… Από μια πολιτικό προερχόμενη από μια οικογένεια που σχεδόν έχει μετακομίσει οικογενειακώς στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, σε περιόδους μάλιστα που αποδείχθηκαν εξαιρετικά βλαπτικές, έως και καταστροφικές για την χώρα μας, συνεπεία των οποίων ο τόπος βαδίζει από το κακό στο χειρότερο, με τον κάθε εργαζόμενο και τον κάθε συνταξιούχο να βλέπουν το μεροκάματο τους κυριολεκτικώς να γίνεται αφανίζεται.
Και το ερώτημα που προκύπτει αμείλικτο: Αρκεί οι πολιτικοί και δη οι πρωτοκλασάτοι όπως επικράτησε να λέγονται, να αναλαμβάνουν μόνο τις ευθύνες τους για τα απίστευτα και τραγικά πολιτικά λάθη (;) τους, ή πρέπει να οδηγούνται στην σύνταξη (πλουσιοπάροχη μάλιστα, αφού με δύο θητείες στο κοινοβούλιο είναι δέκα φορές μεγαλύτερη από 40 χρόνων δουλειάς στον λίβα και στ’ αγιάζι). Και πότε επιτέλους θα μας αφήσουν ήσυχους οι πολιτικοί της αμαρτωλής κοπής που επισώρευσαν τεράστια προβλήματα για την χώρα; Πολιτικοί που αν και ευθύνονται τα μέγιστα για το σημερινό κατάντημα εντούτοις επιμένουν να βρίσκονται ακόμα στο προσκήνιο! Αναλαμβάνω την ευθύνη για τα όσα τραγικά πολιτικά λάθη διέπραξα σημαίνει αυτομάτως ότι εγκαταλείπω την πολιτική και περιορίζομαι στα του οίκου μου. Και ο εισαγγελέας αναλαμβάνει για τα περαιτέρω. Όχι για να γίνουμε μάρτυρες ανθρωποθυσιών, αλλά για να βάλουμε μια τάξη και να μπούμε σε μια πορεία που θα φέρει επιτέλους την Ανόρθωση της χώρας μας. Και για το περί δικαίου αίσθημα.
Αυτό θα αναμέναμε, εμείς οι απλοί πολίτες από την κάθε κυρία και κύριο Μητσοτάκη, τον κάθε κύριο Μαγγίνα, τον κάθε κύριο Μαντέλλη, τον κάθε κύριο Παπανδρέου και Καραμανλή, αλλά και όποιον άλλο φέρει ευθύνη για τα σημερινά κρίσιμα αδιέξοδα. Αντ’ αυτού παρακολουθούμε άναυδοι τους πολιτικούς να επιτίθενται, πότε στηριζόμενοι στην σιγουριά του βουλευτικού ασύλου και πότε σε εκβιασμούς που επιτυγχάνουν την παραγραφή των αδικημάτων με ένα νομικίστικο τρόπο που οι ίδιοι νομοθέτησαν.
Μέσα σε αυτό το τραγικά ομιχλώδες τοπίο νάσου και η Ντόρα με εκείνο το χαρακτηριστικό μόνιμο και φαρδύ χαμόγελο να ανακοινώνει το “Forum” προβληματισμού που διατείνεται την σωτηρία του τόπου μας. Για την Ελλάδα ρε…. Ωσάν να προσπαθεί να αλιεύσει εξωγήινος!!!
Υ.Σ.: Υπό τέτοιες συνθήκες λοιπόν ποιος θα εμποδίσει το "Πίρι Ρέϊς" να βγαίνει όποτε θέλει στο Αιγαίο εκτελώντας εντός των κυριαρχικών θαλάσσιων συνόρων μας σεισμικές έρευνες…… Αλήθεια τι σόι 21 συμφωνίες υπογράψαμε πρόσφατα εν μέσω πανηγυρισμών στην Αθήνα με τον Ερντογάν κύριε Παπανδρέου μας;

Μαύρος Ιούλιος

Ο Ιούλιος πάντα παραπέμπει σε γεγονότα που σφράγισαν ανεξίτηλα και τελεσίδικα το μέλλον αυτού του Άγιου τόπου και του απανταχού της γης Ελληνισμού, τουλάχιστον τον τελευταίο μισό αιώνα. Αρχής γενομένης από τον Ιούλιο του 1965 έως και τον Ιούλιο του 2010. Από το Ιουλιανά του ‘65, έως τα την 8η Ιουλίου 2010, όπου η πλειοψηφία των Ελλήνων βουλευτών ψήφισε παραβιάζοντας το σύνταγμα και «παρά την συνείδηση» τους.
Για του λόγου μου το αληθές καλό είναι να ψάξετε λίγο περισσότερο την πολιτική ιστορία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Κάτι θα ξέρει περισσότερο να σας πει!! Γιατί δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία ο Ιούλιος του 1965. Γιατί ο κατήφορος από εκείνο τον Ιούλιο του ’65 είναι που ξεκίνησε. Όχι, πως, οι άλλοι είναι άμοιροι ευθυνών, αλλά το άριστα με τόνο σίγουρα ανήκει στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Γιατί από εκείνο το καταραμένο ’65 είναι που άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την χούντα του ’67, η οποία προετοίμασε την καταστροφή του 1974.
Εννιά ακριβώς χρόνια μετά το ‘65, ύστερα από τα ασυγχώρητα λάθη (;) των πολιτικών και τα απίστευτα εγκλήματα των συνταγματαρχών, φθάσαμε στον Ιούλιο του ’74, όπου με παρά πόδας τα όπλα, ο Ελληνισμός έζησε μια νέα Μικρασιατική καταστροφή. Τούτη την φορά θρηνώντας επί των ερειπίων της μαρτυρικής Κύπρου. Προδοτικό πραξικόπημα, εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή. Αγνοούμενοι, πεσόντες ήρωες, πρόσφυγες, εγκλωβισμένοι. Είχε προηγηθεί η περίεργη δήλωση Αβέρωφ για πτώση της χούντας μόνο μετά από μια εθνική καταστροφή!!!
Για να φτάσουμε στον Ιούλιο του 2010, εν μέσω υποτίθεται απόλυτης Δημοκρατίας να διενεργείται άλλο ένα φασιστικό πραξικόπημα. Το πραξικόπημα του νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου. Γιατί για να υπερψηφισθεί το περιβόητο νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, έχει διενεργηθεί το πιο σύγχρονο συνταγματικό πραξικόπημα. Ένα πραξικόπημα που καλύπτεται πίσω από μια τυπική αριθμητική που δεν παραπέμπει δυστυχώς και σε κοινοβουλευτική νομιμότητα…. Οι υπερεξουσίες του Διεθνούς Νομισματικού ταμείου και της «τρόικας» περιθωριοποίησαν εν μια νυκτί τον Ελληνικό Λάο και το Ελληνικό Σύνταγμα. Εκτελεστική, νομοθετική και Δικαστική εξουσία, όλες μαζί στην υπηρεσία των κυρίαρχων δομών που επιβάλλει το νέο κέντρο υπερεξουσίας. Με την κυβέρνηση της Αθήνας να μοιάζει με μια παραπαίουσα επαρχιακή κυβέρνηση της νέας τάξης πραγμάτων που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση….
Με όλα αυτά τα τραγικά να συμβαίνουν και σε πλήρη αγωνία για το Εθνικό μέλλον μας, θα ανηφορίσουμε και φέτος όπως κάθε χρόνο στις 20 Ιουλίου προς την πλατεία του Φρουρίου της Λάρισας. Θα είμαστε όπως πάντα λίγοι. Αυτό, όμως, διόλου δεν μας πτοεί να καταθέσουμε με περισσή ευγνωμοσύνη και πάλιν στο ηρώο της πόλης μας, την ευγνωμοσύνη μας γι εκείνους που δεν βρίσκονται δυστυχώς ανάμεσα μας. Αυτούς που εγκαταλειμμένοι και προδομένοι έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος. Αυτούς που μια παράξενη σύμπτωση μας τους φέρνει πίσω, μέσα σε μικρές λειψανοθήκες σκεπασμένους με την γαλανόλευκη και την σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας, για να τους κηδεύσουμε έστω και με καθυστέρηση 36 ετών με τιμές ηρώων. Έτσι, όπως πραγματικά τους αξίζει….. Γι’ αυτούς και μόνο θα πάμε και φέτος στην εκκλησία του προφήτη Ηλία της Λάρισας. Για τους ηρωικούς νεκρούς μας. Να προσευχηθούμε στην χάρη τους….
Και αν πάλιν κάποιοι δεν καταλαβαίνουν, δικό τους είναι το πρόβλημα και όχι δικό μας. Γιατί όλες οι εθνικές καταστροφές αρχίζουν πάντα όταν αδυνατίζουν οι μνήμες. Η Εθνική τραγωδία της Κύπρου που ξεκίνησε εκείνο τον μαύρο Ιούλιο του ’74, που όσο περνούν τα χρόνια, άλλο τόσο μεγαλώνουν και οι προσπάθειες να την ξεχάσουμε…

Το θέατρο του παραλόγου

Έξαλλοι είναι οι Έλληνες Ίκαροι με το θέατρο του παραλόγου που παίχθηκε πάνω από το Αιγαίο την ίδια ακριβώς ώρα που ο Έλληνας πρωθυπουργός συναντήθηκε και εν μέσω εναγκαλισμών ασπαζόταν τον Τούρκο ομόλογό του, ενώ η τουρκική πολεμική αεροπορία όργωνε κυριολεκτικώς τον Εθνικό εναέριο χώρο της πατρίδας μας, στέλνοντας είκοσι μαχητικά αεροσκάφη (τα περισσότερα που έχουν εισβάλλει το τελευταίο χρονικό διάστημα), προβαίνοντας σε επτά παραβιάσεις των εναέριων συνόρων μας. Οι χειριστές των πολεμικών αεροσκαφών μας σε επικοινωνία που είχαν με το διαδικτυακό χώρο “defencenet.gr” τόνιζαν:
«Πως είναι δυνατόν να ασπάζεται και να συνομιλεί επί μία ώρα με τον τούρκο ομόλογό του, ενώ εμείς είμαστε μέσα στο «κόκπιτ» και αναχαιτίζουμε τους εισβολείς; Έχει αποποιηθεί ο πρωθυπουργός τα ελληνικά εναέρια σύνορα των 10 ν.μ.; Με ποια λογική εμείς να κινδυνεύουμε στον ουρανό και όταν προσγειωνόμαστε να βλέπουμε στη τηλεόραση τον πρωθυπουργό μας να φιλά τον τούρκο ομόλογο του στην Κωνσταντινούπολη; Πως είναι δυνατόν να συμφωνεί με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για «ενίσχυση του κλίματος συνεργασίας μεταξύ των δυο κυβερνήσεων» και την ίδια στιγμή οι ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας να μας επιτίθενται; Για ποιο λόγο να κάνουμε αναχαίτιση όταν ο πρωθυπουργός επί μία ώρα μιλά χωρίς την παρουσία συμβούλων και διπλωματών με τον επικεφαλή των τουρκικών δυνάμεων που εισβάλουν στη χώρα; Τι έχει να πει στους ελεγκτές αεράμυνας ο πρωθυπουργός; Για ποιο λόγο να βρίσκονται στο πόστο τους όταν αυτός συνομιλεί με τον αντίπαλο που παραβιάζει τα σύνορά μας; Πως είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός να δέχεται de facto την παραβίαση των συνόρων της χώρας με την μη αντίδρασή του στην τουρκική επιθετικότητα;»
Πραγματικά κρίσιμα ερωτήματα στα οποία η κυβέρνηση επιβάλλεται να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση... Όπως υποστηρίζεται από το ρεπορτάζ που έκανε το “defencenet.gr” στις Πολεμικές Μοίρες, καταγράφεται εκρηκτικό κλίμα, ανάλογο με αυτό που είχε καταγραφεί πριν την «λευκή απεργία»... Να σημειωθεί ότι τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη δεν ήσαν άοπλα, αφού από τα 20 τουρκικά μαχητικά που πετούσαν σε τρεις σχηματισμούς, τα 10 έφεραν οπλισμό. Κατά τα άλλα, όπως μεταδόθηκε από την Άγκυρα, οι δύο ηγέτες συζήτησαν και την έξαρση της βίας στην Τουρκία με τις συνεχείς επιθέσεις Κούρδων ανταρτών στην νοτιοανατολική Τουρκία και τις εκρήξεις στην Κωνσταντινούπολη!!! Νωρίτερα ο κ. Ερντογάν είχε κατηγορήσει ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, τις οποίες δεν κατονόμασε, ότι δεν εμποδίζουν την ροή χρηματοδότησης των Κούρδων ανταρτών και δεν εκδίδουν καταζητούμενους από την Άγκυρα, Κούρδους.
Εν τω μεταξύ, όπως αναφέρουν ασφαλείς πληροφορίες του defencenet., σκηνικό κρίσης πάει να στήσει η Τουρκία στο Βόρειο Αιγαίο τις τελευταίες μέρες με το ωκεανογραφικό ερευνητικό σκάφος Α599 TCG Çeșme να προχωρά σε πετρελαϊκές έρευνες σε περιοχή, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, σαφώς «υψηλού πετρελαϊκού ενδιαφέροντος», 15 μίλια βόρεια της Σαμοθράκης:
Όλα αυτά την ίδια ώρα που δημοσίευμα από το STRATFOR αναφέρεται σε «Μαύρη» έκθεση για την Ελλάδα, σε σημείο ... παρεξηγήσεως αφού προβλέπει για την ερχόμενη τριετία μόνο γεωπολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δεινά, τα χειρότερα μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους το 1830, η οποία μάλιστα θεωρεί ότι η σύγχρονη Ελλάδα βρίσκεται από άποψη συμμαχιών σε ακόμα δυσμενέστερη θέση από αυτή που βρισκόταν πριν (!) από την Επανάσταση του ’21!
Και μη χειρότερα θεέ μου!!!!

Διακοπές μόνο στην Ελλάδα

«ΕΚ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ άρξασθε. Και των όποιων εκδρομών. Μοναδικός προορισμός η Ελλάδα μας. Κι όταν ο ελλαδικός μας λαός καταφέρει επιτέλους να βρει τον ικανό Ανορθωτή της πατρίδας (όπως βρήκε το 1910 τον Ελευθέριο Βενιζέλο), για να βάλει μπρος την Ανορθωτική Κυβέρνηση της Ελλάδας, όχι μόνο τις χρυσές βέρες μας να μαζέψουμε ξανά για χάρη της, αλλά κι απ’ το υστέρημά μας να του δώσουμε…» Αυτό είναι ένα μικρό απόσπασμα από ένα κείμενο του έγκριτου δημοσιογράφου Λάζαρου Α. Μαύρου, ημερομηνίας 30 Απριλίου 2010 στην καθημερινή στήλη του, στην εφημερίδα η Σημερινή της Κύπρου. Στο κείμενο αυτό αποτυπώνεται ανάγλυφα η αγωνία των Ελλήνων της Κύπρου για το μέλλον της Μάνας Ελλάδας. Και συνεχίζει παρακάτω: «Γ Ν Η Σ Ι Α ΤΕΚΝΑ κι εγγόνια φτωχών αλλ’ υπερήφανων και, προπάντων, αξιοπρεπών Κυπριωτών βρακάδων παππούδων, που διατράνωναν ότι προτιμούσαν «τα ράκη της μητρός αντί τις πορφύρες της μητριάς» και που γέμιζαν τους τοίχους της αγγλοκρατίας με το γαλάζιο τους πάθος, «την Ελλάδα θέλομεν κι ας τρώγωμεν πέτρες», την Ελλάδα πρέπει, τώρα, να βρούμε χίλιους δυο τρόπους, να βοηθήσουμε για να σωθεί. Με ό,τι έχουμε και δεν έχουμε. Με όσα μπορούμε να επινοήσουμε για χάρη της.
Ιδού λοιπόν και η απόδειξη της πραγματικής έγνοιας των Ελλήνων της Κύπρου για την μητέρα Ελλάδα. Η αγωνία έκδηλη αποτυπώνεται σε γιγάντιες πινακίδες με παραστατικότητες εικόνες στην κεντρική οδική αρτηρία Λεμεσού-Λευκωσίας και δείχνει ανάγλυφα το ενδιαφέρον των Ελλήνων κατοίκων της Μεγαλονήσου για την οικονομική δοκιμασία της αιώνιας Ελλάδας μας. Τεράστιες πινακίδες που βρίσκονται τοποθετημένες σε περίοπτες θέσεις και προτρέπουν τους Έλληνες της Κύπρου για διακοπές μόνο στην Ελλάδα: «ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΠΑΝΤΟΤΕ ΔΥΝΑΤΟΙ 496 π.χ. – 1821 – 1940, ΠΑΝΤΑ ΝΙΚΗΤΕΣ – ΚΡΑΤΑ ΕΛΛΗΝΑ». Αυτό είναι το μήνυμα που αναγράφεται πάνω σε τεράστιες υπερυψωμένες πινακίδες που η κάθε μία φέρει στην πλάτη της μια υπερμεγέθη Ελληνική σημαία. Ιδού και η απόδειξη στην φωτογραφία που μου χάρισε ο Ελλαδίτης φίλος μου Παναγιώτης από του Καλαρρύτες της Ηπείρου, που βρέθηκε πριν λίγες μέρες στο νησί μας.
Η Κύπρος που αγωνιά και κάνει ότι είναι δυνατόν για να βοηθήσει την μάνα Ελλάδα να βγει μέσα από τις τεράστιες φουρτούνες που δημιουργούν τα δισθεόρατα σημερινά οικονομικά της αδιέξοδα. Αδιέξοδα που μέρα με την μέρα επιτείνονται και οδηγούν δυστυχώς σε πιο μεγάλα και δυσεπίλυτα προβλήματα. Η μάνα Ελλάδα που βρέθηκε να αντιμάχεται με κολοσσούς συμφερόντων που την έχουν θέση υπό κηδεμονία και στο περιθώριο. Η μάνα Ελλάδα, η οποία πέραν πάσης αμφιβολίας βαδίζει παράλληλα με την συνολική κατηφόρα που έχει πάρει ο τόπος, ένεκα των εγκληματικών συμπεριφορών και παραλείψεων της άρχουσας πολιτικής τάξης, που αποφάσισε να εκχωρήσει την τύχη της Πατρίδας μας στους υπαλλήλους των διεθνών τοκογλυφικών εταιριών (Βλέπε Δ.Ν.Τ.). Με την Εθνική κυριαρχία να βρίσκεται επίσημα πλέον κάτω από την ξένη κηδεμονία. Σε μια Ελλάδα βουλιαγμένη στον εφιάλτη της αδυναμίας αποπληρωμής των τεράστιων δανείων των διεθνών τοκογλύφων. Μέσα σε αυτές τις τρομακτικά δύσκολες συγκυρίες οι Έλληνες της Κύπρου στέλνουν ηχηρό το μήνυμα: «Μ Ο Ν Ο ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ μας από φέτος οι διακοπές μας. Εκεί τα ταξίδια μας. Εκεί ο μόνος προορισμός μας. Εκεί όλα τα διαθέσιμα χρήματα της αναψυχής μας. Και αυτή η πατριωτική ενέργεια αποτελεί ίσως την καλύτερη απάντηση σε εκείνους που μεταφέρουν τις βρόμικες αποταμιεύσεις τους στο εξωτερικό, μη εξαιρουμένης και της Κύπρου δυστυχώς. Εξέλειπε δυστυχώς και το τελευταίο ίχνος πατριωτισμού από τους περισσότερους. Η Πατρίδα βουλιάζει και αυτοί προσπαθούν να φυγαδεύσουν τα κλεμμένα, επιτείνοντας με τον τρόπο αυτό την επερχόμενη οικονομική κατάρρευση. Αυτοί είμαστε δυστυχώς….. Και τα δύσκολα δεν έχουν έλθει ακόμα.

Ο ορισμός της ασέβειας

Το είδαμε και αυτό κυρίες και κύριοι. Ένα Ιερό ιστορικό μας σύμβολο, γεμίζει με νεόπλουτους που συναγελάζονται στα πλαίσια μιας γαμήλιας τελετής. Τώρα πια τα πάντα μπορούν να θυσιάζονται στον βωμό της υπερκατανάλωσης και της απόλυτης ισοπέδωσης. Σε καιρούς μάλιστα όπου η πατρίδα πληρώνει βαρύ τίμημα επειδή ακριβώς δεν δείξαμε τον απαιτούμενο σεβασμό προς τα Ιερά και τα Όσια μας, Ναι, το θωρηκτό «ΑΒΕΡΩΦ». είναι ένα πολύ ακριβό κομμάτι της ιστορίας μας και κάποιοι δεν το σεβάστηκαν. Το θωρηκτό «ΑΒΕΡΩΦ», είναι το ένδοξο πλεούμενο, το οποίο έκανε υπερήφανη την Ελλάδα και πάνω στο οποίο άφησαν την τελευταία τους πνοή πολεμώντας γενναία πολλοί Έλληνες. Οι Έλληνες της Μικράς Ασίας ήταν τόσο υπερήφανοι για το δοξασμένο θωρηκτό, που έραβαν κορδέλες με το όνομα «ΑΒΕΡΩΦ» στα ναυτικά καπελάκια των αγοριών της οικογένειάς τους. Τέτοια Εθνική υπερηφάνεια ένοιωθαν!

Να πως περιγράφει το γεγονός ένας νεαρός αυτόπτης μάρτυρας: «Ήμουν χθες το βράδυ στην Μαρίνα Φλοίσβου. Πάνω στο Θωρηκτό «ΑΒΕΡΩΦ» κόσμος πολύς, απέξω ταξί και ακριβά αυτοκίνητα, μέχρι και πίσω από το γήπεδο του Ταε κβο ντο ήταν σταθμευμένα και είχαν βάλει και σεκιουριτάδες να τα φυλάνε. Πάνω στο κατάστρωμα του Αβέρωφ φωτορυθμικά (!!) και να βαράνε μπιτάκια που ακούγονταν ένα χιλιόμετρο απόσταση, και κόσμος πολύς μαζεμένος. Λέω κι εγώ και ο πατέρας μου, ρε παιδιά το θωρηκτό «ΑΒΕΡΩΦ», που έγραψε ιστορία, που σε αυτό το κατάστρωμα έχουν δώσει την ζωή τους εκατοντάδες ΗΡΩΕΣ για να είμαστε εμείς ελεύθεροι και το κάνατε ντισκοτέκ; ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ;
Και ένας άλλος νεαρός έγραψε: «Το εκατόν χρονών θωρηκτό Αβέρωφ, από τα πιο σημαντικά πράγματα της σύγχρονης ιστορίας μας, ένα πλοίο ΘΡΥΛΟΣ πάνω στο οποίο ο Ναύαρχος Κουντουριώτης έδωσε την μάχη της Λήμνου, το ίσιο πλοίο που στην Κωνσταντινούπολη ύψωσε την Ελληνική σημαία, για τους νεόπλουτους και για το ίδιο το κράτος που έδωσε την άδεια είναι απλά ένα ρομαντικό και πολύ «ΟΥΑΟΥ event…»
Για το θέμα αυτό, υπάρχει και η αντίθετη άποψη. Ιδού πως καταγράφεται από ένα ανώνυμο στο διαδίκτυο:" Προς τι αυτή η αγανάκτηση για το πάρτη στο Αβέρωφ; Πόσοι από αυτούς που εξεγείρονται έχουν επισκεφτεί το Αβέρωφ; Πόσοι γνώριζαν την ύπαρξή του; Τουλάχιστον τώρα μάθαμε όλοι τι είναι το θωρηκτό...
Αβέρωφ. Κάτι είναι και αυτό. Αλλά αυτό που με προβληματίζει είναι το κόλλημα των Ελλήνων με το παρελθόν. Για ποιό λόγο πρέπει το παρελθόν να μας υπαγορεύει τι θα κάνουμε στο μέλλον; Άμα θέλουμε κάποια στιγμή να πάμε μπροστά, καλό είναι να κοιτάζουμε μπροστά, όχι πίσω. Πρέπει να καταλάβουμε πως αν συνεχίζουμε να κάνουμε αυτά που κάναμε στο παρελθόν, θα έχουμε μια ζωή τα ίδια αποτελέσματα. Καλό είναι να είμαστε πιο πραγματιστές και να κοιτάζουμε το συμφέρον μας. Γνωρίζετε πόσα είναι τα έξοδα συντήρησής ενός τέτοιου πλοίου; Πως θα πληρωθούν αυτά; Προτείνω να επιτραπούν οι δεξιώσεις όχι μόνο στο Αβέρωφ, αλλά και στα μουσεία και παντού ώστε να διαφημίζονται αλλά και τα έσοδα να διατίθενται για την συντήρησή των χώρων αυτών!!!!!"

Τα θαυμαστικά δικά μου και τα συμπεράσματα δικά σας…. Άντε τώρα στον καιρό της μιζέριας να καταλάβουμε την αξία της Πολιτιστικής και Εθνικής κληρονομιάς μας. Αστεία πράγματα… Παρ΄ όλα αυτά ας υπενθυμίσουμε στον εν λόγω άγνωστο νεοέλληνα πως όσοι Λαοί αποδείχθηκαν αγνώμονες προς την Ιστορία τους, εξαφανίσθηκαν από προσώπου γης. Και αν δεν υπήρχε το θωρηκτό «ΑΒΕΡΩΦ», ίσως να ήταν ακόμα σκλαβωμένα τα Δωδεκάνησα.

Υ.Γ:. Έγινε και επίδειξη μόδας πριν μερικά χρόνια πάνω στο θρυλικό «ΑΒΕΡΩΦ». Τα σημεία των καιρών κυρίες και κύριοι…Είμαστε όλοι εκτός λογικής και εκτός πραγματικότητας. Σε ένα κράτος παραδομένο και σχεδόν ανύπαρκτον.

Ναι, είναι μεγάλη προκληση…

Διάβασα με πολύ προσοχή τα όσα γράφτηκαν τούτες τις μέρες για το περιβόητο θέμα που δημιουργήθηκε με αφορμή το κείμενο "στο σπίτι του Κεμάλ". Τα παιδιά μας που έπρεπε να φέρουν στην μνήμη τους την ημέρα της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, τον πρωτεργάτη εκείνης της απίστευτης σφαγής. Ακριβώς στις 19 Μαΐου, όπου η συντεταγμένη Ελληνική Πολιτεία όρισε να τιμάται η γενοκτονία των αδελφών Ελλήνων Ποντίων. Μπροστάρης εκείνης της σφαγής δεν ήταν άλλος από τον Κεμάλ, ηγέτη του κινήματος των Νεότουρκων, που με το σύνθημα «η Τουρκία στους τούρκους», ξεκίνησε μια πολύχρονη, ανελέητη και πρωτοφανή για την παγκόσμια ιστορία ανθρωποσφαγή.
Το "σπίτι του Κεμάλ" είναι το σπίτι στο οποίο υποτίθεται γεννήθηκε ο αναμορφωτής και ιδρυτής της τουρκικής «Δημοκρατίας». Λέμε υποτίθεται πως γεννήθηκε, αφού οι ιστορικές πηγές δεν αποδεικνύουν κάτι τέτοιο…. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο επίσης που σε αυτόν το χώρο στεγάζεται σήμερα το τούρκικο προξενείο της Θεσσαλονίκης. Να θυμηθούμε ακόμα πως μέσα από αυτόν τον χώρο εξαιτίας μιας καλοσχεδιασμένης προβοκατόρικης ενέργειας, ξεκίνησε ένα άλλο ξεκλήριζα για τον Ελληνισμό της Πόλης και της Σμύρνης. Ήταν ακριβώς μετά την αποτυχία της τριμερούς διασκέψεως (στο τέλος Αυγούστου του 1955) για το κυπριακό στο Λονδίνο. Μια διάσκεψη που ως συνήθως οδηγήθηκε σε πλήρες αδιέξοδο από τις μεθοδεύσεις άγγλων και τούρκων. Το τουρκικό παρακράτος, που ξέρει πολύ καλά να δημιουργεί και να εκμεταλλεύεται τέτοιες στημένες εγκληματικές ενέργειες. Ενίοτε μάλιστα ανακαλύπτει και τα εξιλαστήρια θύματα τα οποία στέλνει στις αγχόνες. Όπως στην προκειμένη περίπτωση που η ευθύνη για τα Σεπτεμβριανά του 1955, φορτώθηκε σε Μεντερές και Ζουρλού, οι οποίοι απαγχονίστηκαν ύστερα από επτά χρόνια με συνοπτικές διαδικασίες….
Ας έρθουμε όμως και πάλι στον σάλο που δημιουργήθηκε με το γνωστό θέμα των πανελληνίων εξετάσεων. Για λόγους αντικειμενικής προσέγγισης πρέπει να διευκρινισθεί πως τα όσα γράφονται στην θεματική του έργου καμία σχέση δεν έχουν με τις σφαγές στην Πόλη και την Σμύρνη, ούτε και με τον σφαγέα Κεμάλ Ατατούρκ. Αντιθέτως τα γεγονότα διαδραματίζονται στο διπλανό υποτιθέμενο σπίτι του Κεμάλ, όπου μένει μία οικογένεια Ελλήνων προσφύγων. Η οικογένεια αυτή μάλιστα αν και κατατρεγμένη από το τουρκικό κράτος, φέρεται με απίστευτη μεγαλοπρέπεια και με την γνωστή ελληνική φιλοξενία και φιλότιμο σε μία γυναίκα από την Τουρκία. Κανένα μα κανένα πολιτικό μήνυμα δεν υπάρχει στο κείμενο, παρά το μήνυμα ότι τους λαούς δεν τους χωρίζουν οι κτηνωδίες των σκοτεινών κέντρων εξουσίας και της διαχρονικά επεκτατικής πολιτικής της Άγκυρας. Το κείμενο υποστηρίζουν πολλοί δείχνει την ανάγκη για υπέρβαση εθνικιστικών προσεγγίσεων, όταν αναφερόμαστε στα πάθη των λαών και προτείνει τη μεγαθυμία και τη σύνεση ως στάση ζωής.
Αυτή είναι η μία άποψη σε ότι αφορά τον σάλο που προέκυψε με την επιλογή αυτού του θέματος για τις πανελλήνιες εξετάσεις, την πιο θλιβερή μέρα για τους Έλληνες του Πόντου. Μια άποψη απολύτως ανθρώπινη και λογική, μόνο που η ιστορία διδάσκει πως οι σχέσεις των ανθρώπων δεν οικοδομήθηκαν δυστυχώς ποτέ τους με γνώμονα την ανυστερόβουλη σκέψη και την απλή ανθρώπινη λογική. Σε ότι μάλιστα μας αφορά, ένεκα αυτής της επιθετικής πολιτικής της Άγκυρας, έχουμε και σήμερα κατεχόμενα ελληνικά εδάφη και στρατεύματα κατοχής… την ώρα που κάποιοι προοδευτικοί τούρκοι καταδικάζουν και την κατοχή και την επεκτατική πολιτική της Άγκυρας, χωρίς ωστόσο να μπορούν να επηρεάσουν έστω και κατ’ ελάχιστο την τουρκική στρατηγική.
Ως εκ τούτου λοιπόν η επιλογή του κειμένου μόνο ως ατυχής μπορεί να χαρακτηρισθεί. Ο Κεμάλ ο πιο ένας σύγχρονος γενοκτόνος, που μεταξύ άλλων μακέλεψε, Έλληνες Μικρασιάτες, Έλληνες Πόντιους, Αρμένιους, Ασσύριους και όσους θεωρούσε εμπόδιο στην δημιουργία μιας νέας Τουρκίας με εθνική καθαρότητα… Γιατί χωρίς καμιά αμφιβολία, όταν τιμάς έστω και εμμέσως τον Κεμάλ είναι σαν να τιμάς τον Μπους, το Στάλιν, τον Μουσολίνι ή τον Χίτλερ. Να τιμάς δηλαδή τους μεγαλύτερους δολοφόνους στην ιστορία της παγκόσμιας ανθρωπότητας…… Και σίγουρα και μόνο το άκουσμα του ονόματος Κεμάλ και μάλιστα με αφορμή ένα θέμα στις πανελλήνιες εξετάσεις την ήμερα του πένθους για την μεγάλη γενοκτονία των αδελφών Ελλήνων Ποντίων, φθάνει για να δημιουργήσει οποιεσδήποτε ενδόμυχες σκέψεις και συνειρμούς…..

Υ.Γ.: Εκεί στην Θράκη μια άλλη Κύπρος στήνεται. Με πρωτεργάτη το βαθύ τουρκικό κράτος Κυρία Διαμαντοπούλου…..

Όλα τα είχε η Μαριωρή, ο φερετζές της έλειπε

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας. Η επίσκεψη Ρατζέπ Ταγίπ Ερντογάν σηματοδοτεί πολιτικές και όχι οικονομικές εξελίξεις. Το σχέδιο δεν είναι καθόλου καινούργιο. Η εφαρμογή του ξεκινά τουλάχιστον προ εικοσαετίας, σε πλήρη συνεργασία με τις Η.Π.Α. και στοχεύει να κατακερματίσει τον κυρίαρχο Εθνικό μας χώρο και να συνενώσει το μουσουλμανικό τόξο τα Βαλκάνια. Κακά τα ψέματα: Στα σατανικά τους σχέδια, η Ελλάδα δεν έχει δυστυχώς θέση και προορίζεται για διάλυση.
Σύμφωνα με τα παραπάνω λοιπόν, ένας είναι ο στόχος: Η Τουρκία πρέπει να αποκτήσει συγκριτικά πλεονεκτήματα σε όλα τα επίπεδα. Και μάλιστα με τους ισλαμιστές στην διακυβέρνηση της χώρας. Οι ισλαμιστές που να μην διαλανθάνει της προσοχής μας, πριν αναρριχηθούν στην εξουσία, εθεωρούντο (;) το μαύρο πρόβατο σε Ελλάδα, Ευρώπη και Αμερική. Κινδύνευε μας έλεγαν η κοσμικότητα του τουρκικού κράτους! Κούνια που τους κούναγε όλους τους.
Και τί είδους πολιτική αλήθεια αντιτάσσουμε εμείς απέναντι σ’ αυτά τα σκοτεινά σχέδια τους; Εμείς, λοιπόν, από την πλευρά μας κάνουμε ότι ήταν δυνατό, όχι για να σταματήσουμε τα διαλυτικά τους σχέδια, αλλά για να καταστήσουμε την Τουρκία αφέντη της περιοχής και πλήρες μέλος της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας. Μια ενταξιακή πορεία που ξεκίνησε με την ελληνική κυρίως στήριξη, το 1999. Τότε που με συνοπτικές διαδικασίες παραδίναμε το Οτσαλάν στο βαθύ τουρκικό κράτος. Είχε προηγηθεί εκείνος ο απροσδόκητος δυνατός αέρας που πήρε και αφάνισε την ελληνική σημαία από τα Ίμια. Έκτοτε, μάλιστα η σημαία που την πήρε τάχατες ο δυνατός άνεμος δεν αντικαταστάθηκε κύριε Θεόδωρε Πάγκαλε!!!

Ας έλθουμε, όμως, στο σήμερα. Η χρονική στιγμή της επίσκεψης Ερτογάν στην πατρίδα μας δημιουργεί δίχως άλλο πολλούς προβληματισμούς και αμέτρητα αναπάντητα ερωτήματα. Ο τούρκος πρωθυπουργός που βρέθηκε στην Αθήνα με μια πλειάδα υπουργών και επιχειρηματιών σε μια περίοδο όπου η δική μας πλευρά έχει τις πιο μειωμένες δυνατότητες για διαπραγματεύσεις, με τον βρόγχο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου να επικρέμεται σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια μας. Και η Τουρκία που αντί να αποδώσει έστω ένα ελάχιστο αντίδωρο για την μεγάλη Ελληνική υπερπροσφορά, σε όλα τα επίπεδα, σκλήρυνε ακόμα περισσότερο την στάση της και αναβάθμισε τις επεκτατικές διεκδικήσεις της. Μέχρι το Σούνιο φθάνουν καθημερνώς τα πολεμικά αεροσκάφη της!!! Ιδού και οι αποδείξεις για τους άπιστους: «Για 29 σοβαρές παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου, μιλάει το διαδικτυακό Defence Net. Με την Τουρκία να προχωρά σε μια άνευ προηγουμένου επίδειξη δύναμης στο κεντρικό και βόρειο Αιγαίο, επιβάλλοντας δια της ισχύος των όπλων τις de facto καταστάσεις διχοτόμησης στο Αιγαίο και την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία να παραμένει απλώς παρατηρητής. Όλα αυτά λίγες ώρες πριν την έλευση του τούρκου πρωθυπουργού και της συνοδείας του με την «αυτοκρατορική» περιβολή».
Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία: Ο τρόπος που αντιμετωπίζονται από την Αθήνα τα διμερή θέματα με την γείτονα, έως τώρα τουλάχιστον, τίποτα το θετικό δεν απέδωσε. Και το μέλλον δυστυχώς παρουσιάζεται κάτι περισσότερο από θολό, αφού την ίδια ώρα που εμείς κυριολεκτικώς εκλιπαρούμε για υπέρογκα δάνεια προκειμένου να αποφύγουμε την πτώχευση, η Τουρκία στέλνει στο πυρ το εξώτερο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και ανακοινώνει διμερείς οικονομικές συμφωνίες με την Ρωσία. Την Ρωσία που ετοιμάζεται μάλιστα να στήσει το μεγαλύτερο πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας απέναντι ακριβώς από τα κυπριακά παράλια. Και ο Γιώργος Παπανδρέου που είχε το θράσος να ανακοινώσει προεκλογικώς την επαναδιαπραγμάτευση των συμφωνιών με την Ρωσία. Ένα σωστό πράγμα έκανε ο Καραμανλής και αυτός στην πράξη το ακύρωσε……
Όσο για τα πλέον σημαντικά ζητήματα όπως το “casus belli”, παραμένει η περιφρονητική δήλωση Ερτογάν πως, «το μόνο ενδεχόμενο να αρθεί το “casus belli” είναι να παραιτηθεί η Ελλάδα από το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.»!!! και όλα αυτά μπροστά σε έναν Γιώργο Παπανδρέου που δεν διαφώνησε, ζητώντας παράλληλα και «τον αφοπλισμό των ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών που υπερασπίζουν το Αιγαίο από τα τουρκικά μαχητικά». Όσο για την Κύπρο, δέστε πως μιλάνε οι κατακτητές: Η Κύπρος είπε ο Ταγίπ δεν έπρεπε να μπει στην Ευρώπη με άλυτο το πολιτικό της πρόβλημα!
Αυτά και μακάρι να κάνω λάθος.

Υ.Σ.: Γιατί αλήθεια Μίκυ Θεοδωράκη τους επέτρεψες να σε χρησιμοποιήσουν για προσάναμμα; Εσύ αλλιώς μας τα έλεγες τα τελευταία χρόνια.