Αυτή η Ανάσταση ΔΕΝ ήταν σαν τις άλλες!

Πέρασε και τούτη η Λαμπρή. Όπως πέρασαν και τόσες άλλες. Πάντα στην καρδιά της Άνοιξης. Η κατ’ εξοχή γιορτή της αγάπης, γιορτή ελπιδοφόρα, που μας έρχεται μετά την καθαρτική δράση μιας παρατεταμένης νηστείας. Σαράντα οκτώ μέρες κρατά η νηστεία (Μεγάλη Τεσσαρακοστή) πριν από το Πάσχα, όσες και οι μέρες που νήστεψε και ο Χριστός στην έρημο. Οι εκκλησίες κατακλίσθηκαν και φέτος από τους πιστούς που τις γέμισαν ασφυκτικά. Η προσέλευση τους ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Οι ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας κατανυκτικές. Η Μεγάλη Εβδομάδα και τα Άγια Πάθη (όπως τα πάθη του Ελληνικού Λαού από τους διεθνείς τοκογλύφους και τους διεφθαρμένους πολιτικάντηδες), που μετά την κορύφωση τους, φέρνουν πάντα το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως.

Πολύ το χρειαζόμασταν αυτό το ξεχωριστό διάλειμμα: νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες. Γιατί είναι άλλο πράγμα να βλέπεις τους ανθρώπους να ανταλλάζουν ευχές, να ψάλλουν το Χριστός Ανέστη και να τσουγγρίζουν αυγά, και άλλο να τους βλέπεις σκυφτούς σκυθρωπούς, και προβληματισμένους. Οι Έλληνες, που εφέτος, εν μέσω μιας πρωτοφανούς κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, μαζί με το καθιερωμένο πασχαλινό γλέντι προσπάθησαν να ξορκίσουν τα κακά δαιμόνια. Ένας λαός από την φύση του αναστάσιμος, αφού αιώνες τώρα υπομένει σταυρούς και προδοσίες και ανηφορίζει αγονάτιστος τους Γολγοθάδες του. Ο Ελληνικός Λαός, αιώνες τώρα, εκπαιδευμένος στους Γολγοθάδες….. ανηφορίζει, καταπονείται, σταυρώνεται, μα δεν γονατίζει προσμένοντας πάντα την Ανάσταση. Όσο υπάρχουμε, όσο θα σηκώνουμε το κεφάλι περήφανα, όσο θα λένε ότι είμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ, όσο θα μονιάζουμε τόσο θα μπορούμε να ελπίζουμε και τούτη την φορά στην ΑΝΑΣΤΑΣΗ της Πατρίδος μας. Γιατί όπως πολύ εύστοχα μας γράφει η Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου: Τώρα που το μικρό χελιδόνι, Φιλά ξανά της πασχαλιάς τα μύρα, Τώρα που το κόκκινο δεν είναι μόνο αίμα, Αλλά κι αγάπη του φωτός και της υπέρβασης, Τώρα μπορώ να ομολογήσω τους καινούριους ήχους, Μίας ανάστασης των έγκλειστων ελπίδων….

Ας ευχηθούμε λοιπόν φέτος, εκτός από την Ανάσταση του Ιησού, που φέρνει χαρά στις ψυχές μας, ν' αναστηθεί και η πατρίδα μας. Η Ανάσταση της Ελλάδας που εμείς οι ίδιοι ανεχθήκαμε αυτούς που την ανέβασαν στον Γολγοθά και την σταύρωσαν. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα πλέον, ως άλλος Πόντιος Πιλάτος, να νίπτει τας χείρας του…. Καιρός λοιπόν να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας και να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να ασελγεί στην ιστορία μας. Μια τρισένδοξη και συνάμα πολύ απλή ιστορία ποίησης, μουσικής, αγάπης μεταξύ ανθρώπων που συνυπάρχουν αρμονικά. Αυτή είναι η αληθινή ιστορία του Ελληνισμού. Τα μισόλογα και η παραίτηση δεν ταιριάζουν στους αληθινούς Έλληνες.।

Υ.Γ.: Εκείνο το μελαψό παιδί, ο ξένος μετανάστης με την λαμπάδα στο χέρι που έβαζε τον σταυρό του ακολουθώντας τον Επιτάφιο… είναι και αυτός μια ελπίδα… και ο μεστός λόγος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη μας κ.κ. Ιγνατίου στην κεντρική πλατεία την ώρα που τον περιστοίχιζαν συμβολικά όλοι οι επιτάφιοι της πόλης μας, είναι κι αυτός μια μεγάλη ελπίδα… και για να μην ξεχνιόμαστε: φέτος ήταν η 37η χρονιά που τα καμπαναριά στις σκλαβωμένες εκκλησίες και μοναστήρια της μαρτυρικής Κύπρου έμειναν βουβά, προσμένοντας και αυτά την ώρα της αληθινής Ανάστασης……

«Δεύτε λάβετε φως…….», αδέλφια. Χριστός Ανέστη.

Ντίνος Αυγουστή
Εκπαιδευτικός στο Α.Τ.Ε.Ι. της Λάρισας
Από το Μονάγρι Λεμεσού.
a.avgoustis@hotmail.com

«Η ρωμιοσύνη εν χαθεί όντας ο κόσμος λείψει…..»

Σάββατο του Λάζαρου 16 Απριλίου 2011. Στην ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού Σχολείου Συκουρίου, για μια θεατρική παράσταση εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και πολύ διαφορετική από τις άλλες. Απέναντι ακριβώς από τον Όλυμπο και στις παρυφές του Κισσάβου. Με κινητήρια δύναμη τον τέως Δήμο Νέσσωνος τον Δήμο Τεμπών, την Μουσική Σχολή Συκουρίου, τον σύλλογο Κυπρίων Νομού Λάρισας και άλλους πολλούς συντελεστές (μουσικοί, σκηνοθέτες, χορωδοί, ηθοποιοί, σκηνογράφοι, κ.α.), που υπερέβαλαν εαυτούς ώστε να αποδοθεί σωστά το έργο του Εθνικού ποιητή της Ρωμιοσύνης Βασίλη Μιχαηλίδη «9η Ιουλίου 1821». Ένα έργο βασισμένο στους αγώνες των Ελλήνων της Κύπρου για απελευθέρωση από τον Οθωμανικό ζυγό.

Εξιστορώντας τα γεγονότα στο ποίημά του "9η Ιουλίου", ο Βασίλης Μιχαηλίδης, αναφέρεται με ένα δικό του μοναδικό τρόπο στους απαγχονισμούς και στις σφαγές που έλαβαν χώρα στο μαρτυρικό νησί, τον Ιούλιο τους 1821. Ο Εθνομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, μαζί με τους Μητροπολίτες Πάφου Χρύσανθο, Κιτίου Μελέτιο και Κυρηνείας Λαυρέντιο, αλλά και πέραν των πεντακοσίων Ελλήνων της Κύπρου, απαγχονίζονται και σφαγιάζονται το βράδυ της 9ης Ιουλίου, από τους αιμοδιψείς τούρκους κατακτητές. Κλήρος και λαός, πληρώνουν βαρύ φόρο αίματος, για την αρωγή τους στην Ελληνική Επανάσταση και τις βλέψεις τους για ξεσηκωμό στη μαρτυρική Κύπρο. Δολοφονούνται, διότι είναι Έλληνες!

ο Βασίλης Μιχαηλίδης, παρουσιάζει την αγωνιώδη προσπάθεια του Κιόρογλου (καλοβυζαγμένος τούρκος Αγάς), να πείσει τον Αρχιεπίσκοπο να εγκαταλείψει την Κύπρο και να γλιτώσει τον εαυτό του απ' τη σφαγή. Κάτι που φυσικά αρνείται ο Κυπριανός, ο οποίος ως Άξιος ηγέτης του Κυπριακού Ελληνισμού θυσιάζεται αυτοπροαιρέτως προκειμένου να γλιτώσει το Ποίμνιο του από το θανατικό. Να πως δικαιολογεί την παραμονή του: «….Δεν φεύκω, Kιόρογλου, γιατί, αν φύω, ο φευκός μου / εν να γενή θανατικόν εις τους Pωμιούς του τόπου….».

Ο άγγλος περιηγητής John Carne, γνώρισε τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό, λίγο πριν από τα αιματηρά γεγονότα. Αναφέρει ότι ο Αρχιεπίσκοπος του είπε: «Ο θάνατός μου δεν είναι μακριά. Ξέρω πως μόνο ευκαιρία περιμένουν, για να με θανατώσουν». Όμως δεν έφυγε, για να σώσει την ζωή του. Κι ας τρέχανε Έλληνες και τούρκοι να του προσφέρουν την βοήθεια τους. Απέρριψε κάθε διέξοδο και προτίμησε να μείνει στο νησί. Όπως σημειώνει, όταν τον ρώτησε γιατί δεν μεριμνούσε για τη σωτηρία του, αφού η πολιτική κατάσταση ήταν τεταμένη και η ζωή του απειλείτο, ο μάρτυρας Aρχιεπίσκοπος του δήλωσε ότι θα παρέμενε για να προσφέρει κάθε δυνατή προστασία στους κινδυνεύοντες χριστιανούς και πως είχε αποφασίσει, αν χρειαζόταν, να θυσιασθεί μαζί τους. Η ιστορική απάντησή του γεμάτη αλτρουισμό, γενναιοψυχία και ποιμενική συνείδηση, παραμένει μέχρι σήμερα παράδειγμα προς μίμηση: «παρά το γαίμα τους πολλούς εν κάλλιο του Πισκόπου». Σύμφωνα πάντα με τον John Carne, ο οποίος άντλησε τις πληροφορίες του από αυτόπτες μάρτυρες, ο Kυπριανός οδηγήθηκε στο μαρτύριο, δεικνύοντας ασύνηθες θάρρος και μοναδική αξιοπρέπεια. Με τη θυσία του τίμησε την Pωμιοσύνη, καταξίωσε την ελληνική του ταυτότητα και δικαίωσε την χριστιανική του πίστη. Σεμνά, ταπεινά και με αξιοπρέπεια, χωρίς να επιδιώξει τον οίκτο κανενός, προχώρησε γαλήνιος προς τον θάνατο και την αθανασία.

«Όταν το 1822 πέρασα για τελευταία φορά από τη Λάρνακα», έγραφε ο Σουηδός περιηγητής Γιάκοπ Mπέργκρεν, «ο ελληνικός πληθυσμός του νησιού είχε περιορισθεί σε τέτοιο βαθμό, που πολλά μεγαλοχώρια ήταν εντελώς ακατοίκητα. Τα στρατεύματα του Mουχασίλη δεν άφησαν ψυχή ζωντανή παντού απ’ όπου πέρασαν..... Η Παναγία ντύθηκε παντού στα μαύρα, πολλά σπίτια ήταν έρημα και πιτσιλισμένα με αίμα».
Το επικό έργο της 9ης Ιουλίου το κατέγραψε και μας το παρέδωσε τόσο παραστατικά και γλαφυρά ο Εθνικός μας ποιητής Βασίλης Μιχαηλίδης (εθελοντής πολεμιστής το 1877 για την απελευθέρωση της Θεσσαλίας), υπενθυμίζοντάς μας διαχρονικά ότι ο αιμοσταγής τούρκος κατακτητής μπορεί να θέλει να σφάξει και να αφανίσει ολόκληρο τον Ελληνισμό αλλά και ο ποιητής εύστοχα τον προειδοποιεί: «Η ρωμιοσύνη εν χαθεί όντας ο κόσμος λείψει…..».

Υ.Γ.: Δύο σελίδες ονόματα είναι οι συντελεστές του έργου. Εύγε σε όλους. Ζητώ συγνώμη που δεν αναφέρομαι στο καθένα ξεχωριστά. Παρ’ όλα μπαίνω στο πειρασμό να αναφέρω έστω και ένα όνομα: Μιχάλης Ηλής, διευθυντής της Μουσικής Σχολής Συκουρίου. Ο εμπνευστής και βασικός συντελεστής στην ολοκλήρωση της παράστασης, που ελπίζω να ταξιδεύσει παντού στην Θεσσαλία, και γιατί όχι και όπου αλλού υπάρχουν Έλληνες.

Ντίνος Αυγουστή
Εκπαιδευτικός στο Α.Τ.Ε.Ι. της Λάρισας
Από το Μονάγρι Λεμεσού.
a.avgoustis@hotmail.com

Κρήτη γη Ελληνική νυν και αεί…

Εδώ και αρκετό καιρό πάρα πολλοί χρήστες ηλεκτρονικών υπολογιστών βομβαρδίζονται μέσω του διαδικτύου μ’ ένα ανησυχητικό μήνυμα που αφορά την προπαγάνδα της εταιρίας κινητής τηλεφωνίας “VODAFONE” η οποία φαίνεται να παρουσιάζει σε διαφημιστικό της “spot” την σημαία της "Ανεξάρτητης Κρήτης"!!! Το θέμα παρουσιάζεται ως εξαιρετικά ανησυχητικό, έστω κι αν η εταιρεία, ύστερα από τις έντονες διαμαρτυρίες που υπήρξαν, έσβησε τις σημαίες πίσω από τον πρωταγωνιστή της διαφήμισης।

Δεν είναι δυστυχώς η πρώτη φορά που κάποιοι προσπαθούν να σπείρουν ζιζάνια και να αναδείξουν ένα ανύπαρκτο ζήτημα. Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ προέβη σε μιά συγκλονιστική αποκάλυψη-καταγγελία, η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ορθόδοξος τύπος στο φύλλο αρ. 1786, στις 5 Ιουνίου 2010 στην οποία αποκαλύπτεται ένα σατανικό παιχνίδι για την πατρίδα μας με την ανακαίνιση του λεγόμενου «Κρητικού ζητήματος». Ομιλών από το βήμα του Συνεδρίου για την Ρωμηοσύνην, το οποίο οργάνωσε το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων σε συνεργασία με την Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Ρωμηοσύνη» στο Πολεμικό Μουσείο των Αθηνών, απεκάλυψε ότι: «ο παντοδύναμος επιχειρηματίας Τζώρτζ Σόρος εργάζεται δια την αποσκίρτηση της Κρήτης εκ της Ελλάδος».

Μια τεράστια σημαία της Κρητικής Πολιτείας που ανάρτησαν στην κερκίδα νεαροί από τα Μάλια το 2007 στην έναρξη της διεξαγωγής του τελικού Κυπέλλου ΕΠΣΗ στο Παγκρήτιο Στάδιο - ο οποίος μεταδιδόταν απευθείας από την "ΚΡΗΤΗ ΤV" - κινητοποίησε τις αστυνομικές Αρχές, που ζήτησαν να αποσυρθεί και να διπλωθεί τάχιστα. Οι νεαροί δεν προέβαλαν αντίρρηση, ωστόσο πριν κατεβάσουν το πανό - στο οποίο αναγραφόταν «Ανεξαρτησία 2012» -έσπευσαν να τραβήξουν αναμνηστικές φωτογραφίες, καμαρώνοντας μπροστά από τη σημαία. Η ενέργεια των δύο νεαρών ίσως να έδωσε το έναυσμα στις Αρχές Ασφαλείας να κινήσουν το θέμα για πρώτη φορά δημόσια. Η αλήθεια, όμως, είναι διαφορετική. Εδώ και πολλά χρόνια οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες ερευνούν και παρακολουθούν στενά οποιαδήποτε δραστηριότητα συσχετίζεται με το ζήτημα της «Κρητικής Πολιτείας», εντός και εκτός Ελλάδος. Και οι πληροφορίες λένε ότι δυστυχώς υπάρχει τέτοια κινητικότητα. Μια περιδιάβαση στο διαδίκτυο επιβεβαιώνει πλήρως τις ανησυχίες μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αρκετές σελίδες του “Facebook”. Μία μάλιστα σελίδα με τον τίτλο «Ανεξάρτητη Κρήτη» αριθμεί 2135 μέλη, ενώ μια άλλη με τίτλο «Η Κρήτη θέλει να γίνει ανεξάρτητη….!!!! Αέρα Κρήτη αέρα…» αριθμεί 1654 μέλη, στο λογότυπο της μάλιστα υπάρχει και η σχετική μαντινάδα: «Θέλω να ζω ανεξάρτητος μόνο με νόμους Κρήτης να μην λογίζομαι έλληνας μα κρητικός πολίτης!!! Υπάρχουν ακόμα άλλες είκοσι ομάδες που αριθμούν τουλάχιστον τριακόσια μέλη η κάθε μία!!!

Για την ιστορία να θυμίσουμε ότι σύμφωνα με την συνθήκη του Λονδίνου (η οποία δεν επικυρώθηκε, καθώς μεσολάβησε ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος, ήταν όμως δεσμευτική για τους Σύμμαχους), μεταξύ άλλων αποφασίζεται η απελευθέρωση της Κρήτης από την Τουρκία (η οποία παραιτήθηκε όλων των δικαιωμάτων της στο νησί, εκχωρώντας τα προσωρινά στους Βαλκανικούς Συμμάχους) και στην ουσία ανοίγει ο δρόμος για την ένωση του νησιού με την Ελλάδα, με εγγυήτριες τις Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Ιταλία). Στο σημείο αυτό αρχίζει η παραφιλολογία με την υποτιθέμενη ύπαρξη ενός όρου στην συνθήκη, η οποία προέβλεπε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος στην Κρήτη σε 100 χρόνια (δηλαδή το 2013), μέσω του οποίου οι κάτοικοι της Κρήτης θα αποφάσιζαν αν η Κρήτη θα παρέμενε ενωμένη με την Ελλάδα, ή θα προχωρούσε σαν ανεξάρτητο κράτος. Ο όρος αυτός φυσικά είναι παντελώς ανύπαρκτος…..
Γιατί, η Κρήτη ήταν, είναι και θα παραμείνει γη Ελληνική…. νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων Αμήν.

Υ.Σ.: “Την Ελλάδα θέλωμεν και ας τρώγωμεν πέτρες”, έγραφαν οι Έλληνες της Κύπρου στους τοίχους. Η ΕΝΩΣΗ που δεν ήρθε ποτέ δυστυχώς. Ήρθε, όμως, η διχοτόμηση. Με αγάπη προς τους αδελφούς Έλληνες Κρητικούς….. Και ο νοών νοείτο….

Ντίνος Αυγουστή
Εκπαιδευτικός στο Α.Τ.Ε.Ι. της Λάρισας
Από το Μονάγρι Λεμεσού.
a.avgoustis@hotmail.com

Δεν ήταν πρωταπριλιάτικο ψέμα…

Την 1η Απριλίου 1955, η Κύπρος ξύπνησε αναστατωμένη πριν να ροδίσει η αυγή. Ο κόσμος βγήκε στους δρόμους απορώντας. Όχι δεν ήταν πρωταπριλιάτικο ψέμα. Το μυστικό το αποκάλυψε ο Αυγερινός της ελευθερίας που μεσουράνησε μετά τις πρώτες εκρήξεις. Στα χέρια του είχε την πρώτη προκήρυξη της Ε.Ο.Κ.Α.: «Με την βοήθειαν τού θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου τού Ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα διά την αποτίναξιν τού Αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίον μάς κατέλιπαν οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: "'Η τάν ή επί τάς……..»

Η εξέγερση δεν ήταν όπως υποστηρίζουν πολλοί αχρείαστη και τυχαία, αλλά ήταν ενταγμένη μέσα στην παγκόσμια συγκυρία που ήθελε τους δούλους Λαούς να επαναστατούν και να απαιτούν την Ελευθερία τους από τα δεσμά της αποικιοκρατίας. Το έπος της Ε.Ο.Κ.Α. ήταν η απάντηση του Κυπριακού λαού στην εξακολουθητική ελεεινή συμπεριφορά των βρετανών να αρνούνται το αυτονόητο και να αθετούν τις υποσχέσεις τους. Γι’ αυτό και το έπος της Ε.Ο.Κ.Α. αγκαλιάστηκε και υποστηρίχθηκε από όλους τους Δημοκρατικούς Λαούς του κόσμου. Δεν είναι δε καθόλου τυχαίο που την ηρωική προσπάθεια των αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α. ύμνησαν μεταξύ των άλλων η Κούβα και η Σοβιετική Ένωση.
Το έπος της Ε.Ο.Κ.Α. είναι η πιο λαμπρή σελίδα της Κυπριακής Ιστορίας. Τα διδάγματα και οι Θυσίες των νέων της Ε.Ο.Κ.Α. συνέθεσαν ισχυρές και απαράγραπτες παρακαταθήκες πέρα και πάνω από το εφήμερο και το ιδιοτελές. Για τέσσερα χρόνια το Έθνος καμάρωνε τα νεαρά βλαστάρια του. Άλλοι ανέβαιναν στην αγχόνη ψάλλοντας τον Εθνικό μας Ύμνο και άλλοι επαναλάμβαναν το συγκλονιστικό Μολών Λαβέ, δίνοντας έως εσχάτων την μάχη δημιουργώντας νέα ολοκαυτώματα και Θρύλους. Στον Ιερό εκείνο αγώνα Καθολική ήταν η συμμετοχή επωνύμων και ανωνύμων αγωνιστών, αλλά και ολόκληρου του Κυπριακού Ελληνισμού κάτω από την ηγεσία της Εθναρχούσας εκκλησίας με επικεφαλής τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τον θρυλικό Διγενή.

Δεν ήταν όπως υποστηρίζουν πολλοί η ανεξαρτησία ο στόχος του αγώνα. Για την ΕΝΩΣΗ με την μάνα Ελλάδα αγωνίσθηκαν και θυσιάστηκαν τα παλικάρια της Ε.Ο.Κ.Α. Όμως λάθη και αδυναμίες, έλλειψη πολιτικής διορατικότητας, φοβερά διλήμματα, άστοχες επιλογές και αλλοπρόσαλλες συμμαχίες της Αθήνας, διεθνείς συγκυρίες και προπάντων διεθνείς συνωμοσίες οδήγησαν στην εγκατάλειψη του «ευκταίου» και στην επιλογή του «εφικτού» για να προκύψει έτσι η με έντονα διχοτομικά σημάδια κολοβωμένη ανεξαρτησία. Η Κύπρος που εγκαταλείφθηκε δυστυχώς στις κρίσιμες στιγμές από το Εθνικό Κέντρο, κάτι που ομολογείται και από τους Έλληνες διπλωμάτες της εποχής εκείνης Γ. Σεφέρη και Άγγελο Βλάχο. Και επακολούθησαν χρόνια δύσκολα γεμάτα θλίψη και πόνο. Τουρκοανταρσία, πράσινη γραμμή, προδοτικό πραξικόπημα, εισβολή και κατοχή, σχέδιο Ανάν. Ξεκινήσαμε για την ΕΝΩΣΗ, υποχωρήσαμε στην ανεξαρτησία και σήμερα υπερασπιζόμαστε την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία!

Να υπάρχει άραγε άλλη διέξοδος στις επιλογές μας διερωτούνται πολλοί; Ασφαλώς και υπάρχει: Είναι το μόνο αποκούμπι που έχουμε, η Κυπριακή Δημοκρατία. Επιμονή λοιπόν στην διατήρηση και ενίσχυση του μοναδικού στηρίγματος που απέμεινε: Της Ευρωπαϊκής Κυπριακής Δημοκρατίας, της μίας κοινής και αδιαίρετης, που πρέπει και επιβάλλεται να λειτουργεί με γνώμονα πάντα τις αρχές της δικαιοσύνης και των ευρωπαϊκών αρχών. Και το πιο σημαντικό απ’ όλα: Η Κυπριακή Δημοκρατία, φτιαγμένη από το αίμα και το σώμα των παλικαριών της Ε.Ο.Κ.Α. του 55-59, οφείλει και πρέπει να τιμά με τις ύψιστες τιμές τους υπερασπιστές της Ελευθερίας της…….

Πυρηνικός εφιάλτης

Συγκλονιστικές οι σκηνές που εδώ και πολλές μέρες έρχονται με καταιγιστικό τρόπο από την χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Βιβλική δίχως άλλο η καταστροφή. Ερείπια παντού με την απειλή για ανυπολόγιστες συνέπειες να επικρέμεται σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από την παγκόσμια κοινότητα, αφού η διαρροή ραδιενέργειας (ήταν ψέμα δυστυχώς τα όσα έως τώρα υποστήριζαν οι ιάπωνες περί σύγχρονων και ασφαλών πυρηνικών εργοστασίων), συνεχίζεται και λεπτό με λεπτό αυξάνεται δραματικά.
Πολλά είναι τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν ύστερα από αυτήν την πρωτοφανή καταστροφή που θέτει την παγκόσμια κοινότητα ενώπιον τρομερών δυσκολιών με ανυπολόγιστες συνέπειες, έστω και αν το καταστροφικό αυτό φυσικό φαινόμενο έλαβε χώρα στην πιο οργανωμένη και συντεταγμένη από κάθε άποψη χώρα της Υφηλίου. Το μένος της φύσης που εν ριπή οφθαλμού αφάνισε πόλεις και χωριά σε μια εκτεταμένη περιοχή της Ιαπωνίας. Παραδειγματική δίχως άλλο η ψυχραιμία με την οποία οι ιάπωνες αντιμετώπισαν τον σεισμό την ώρα που ο εγκέλαδος κουνούσε συθέμελα τα πάντα. Ηρωική δίχως άλλο και η παραμονή των 180 εργατών και επιστημόνων, από το προσωπικό του εργοστασίου οι οποίοι την ώρα που οι περισσότεροι φεύγουν βιαστικά από την επικίνδυνη περιοχή, αυτοί παραμένουν στις θέσεις τους με σκοπό να εμποδίσουν πάση θυσία την τήξη των πυρήνων των 6 αντιδραστήρων, παρά το γεγονός ότι διακινδυνεύουν έτσι να αρρωστήσουν σοβαρά ή και να χάσουν την ζωή τους. Η γνώση αυτή του κινδύνου κάνει την γενναιότητά τους ακόμα πιο αξιοσημείωτη και το έργο τους πραγματικά ηρωικό.
Το τελευταίο μεγάλο κτύπημα του εγκέλαδου έστειλε προς κάθε κατεύθυνση και κυρίως προς όλους εκείνους που αψηφούν τις συνέπειες του, ένα ακόμα πολύ σημαντικό μήνυμα. Ένα μήνυμα, που εάν δεν ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη, θα έχει οδυνηρότατες συνέπειες για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Και φυσικά αυτό ισχύει και μάλιστα στον υπερθετικό βαθμό και για την πατρίδα μας, μια ιδιαιτέρως σεισμογενή χώρα, όπου επιβάλλεται, δίχως καμιά χρονοτριβή, να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να διορθώσει όλα τα κακώς κείμενα. Σε διαφορετική περίπτωση, ουαί και αλίμονο, εάν λάβει χώρα, ένα, έστω, και πολύ μικρότερης ισχύος από αυτό το τελευταίο κτύπημα του εγκέλαδου φαινόμενο και στην δική μας πατρίδα….. ή ακόμα χειρότερα αν ο εγκέλαδος κτυπήσει εδώ δίπλα στην γειτονιά μας, όπου κάποιοι παίζουν με τα πυρηνικά εργοστάσια, με πρώτους διδάξαντες τους βούλγαρους, και τους τούρκους με τους αλβανούς να τους ακολουθούν παρά πόδας. Πεντακόσια σχεδόν εργοστάσια είναι διάσπαρτα σε όλη την υφήλιο, χωρίς κανένας να μπορεί να εγγυηθεί την ασφαλή λειτουργία τους, αλλά και την αντοχή τους σε κάθε είδους Θεομηνία. Μεγάλο το οικονομικό όφελος βεβαίως, από την κατασκευή τέτοιων εργοστασίων, από την άλλη, όμως, κανένα χρηματικό κέρδος δεν μπορεί να αποτιμηθεί έστω και με μια ανθρώπινη ζωή.

Τουρκοκύπριοι υπό εξαφάνιση…

Τι συμβαίνει αλήθεια στο ψευδοκράτος και ποιος να είναι ο πραγματικός στόχος της συντριπτικής πλειοψηφίας των διαμαρτυρομένων Τουρκοκυπρίων, που βγήκαν και πάλιν στους δρόμους των κατεχομένων, όπως ακριβώς έπραξαν και λίγο πριν την κατάθεση του εκτρώματος Ανάν; Το ερώτημα φαινομενικά παρουσιάζεται ως εξαιρετικά δύσκολο, στην πραγματικότητα, όμως, τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι, αφού εντρυφώντας στην καρδιά των γεγονότων, δίνεται μια αρκούντως πειστική απάντηση.
Κεντρικό σύνθημα στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας η αξίωση των Τουρκοκυπρίων να αναλάβουν μόνοι τους την διακυβέρνηση του «κράτους» τους (αφού απηύδησαν με την ασφυκτική από κάθε άποψη εξάρτηση της Τουρκίας), ενώ παράλληλα έστειλαν το μήνυμα ότι δεν υποτιμούν καθόλου και την διασφάλιση των τουρκικών στρατηγικών συμφερόντων. Μια απλή μελέτη των συνθημάτων που ακούσθηκαν στο τελευταίο συλλαλητήριο, μπορεί να δώσει κάποια πολύ σοβαρά συμπεράσματα, το κυριότερο από τα οποία είναι πως κανείς από τους διαδηλωτές (πλήν του Σενέρ Λεβέντ και των ομοϊδεατών του), δεν αξίωσε την συνένωση των κατεχομένων και των ελεύθερων περιοχών και την επιστροφή στην διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία. Είναι χαρακτηριστικό ότι εκφωνητές στο τελευταίο συλλαλητήριο ήταν συνδικαλιστές που υποστηρίζουν πλήρως την τουρκική πολιτική, φωνάζοντας κάπου-κάπου και κάποιο «υπαρξιακό» σύνθημα. Ακόμα και ο «μετριοπαθής» Φερντί Σογέρ, ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος, μίλησε υπό τη σκιά της τουρκικής σημαίας και αυτής του ψευδοκράτους. Στην πρώτη εκδήλωση της 28ης Ιανουαρίου, δεν υπήρχαν λάβαρα του ψευδοκράτους. Σε αυτήν της 2ας Μαρτίου υπήρχαν, έστω λίγα, μετά την παρέμβαση Ερντογάν. Και τα πανό των διαδηλωτών έγραφαν: «αυτή η χώρα είναι δική μας, εμείς θα την κυβερνήσουμε», «όχι στην διακυβέρνηση με οδηγίες», «το 1974 κινδυνεύσαμε να σκοτωθούμε μια φορά, σήμερα σκοτωνόμαστε κάθε μέρα», «το καθεστώς είναι η μάνα των κακών», «θέλουμε να γίνουμε αφέντες του σπιτιού μας», κ.α.
Σημαντική ακόμα ήταν η δήλωση του προέδρου της συντεχνίας «δημοσίων υπαλλήλων» του ψευδοκράτους, Μεχμέτ Οζκαρντάς ο οποίος είπε ότι δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα στους Τουρκοκυπρίους και τους έποικους και κατηγόρησε την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι ευθύνεται για τη λεγόμενη «απομόνωση» των Τουρκοκυπρίων. «Ούτε όμηροι της Τουρκίας ούτε μπάλωμα των Ελληνοκυπρίων», δήλωσε ακόμα χαρακτηριστικά!!! Με απλά λόγια, οι Τουρκοκύπριοι απαιτούν αόριστα τον απογαλακτισμό τους από την Τουρκία και αρνούνται να είναι μπάλωμα των Ελληνοκυπρίων, χωρίς, ωστόσο, και να εξηγούν τι ακριβώς εννοούν. Αποσιωπώντας, ακόμα, ότι αυτό το μπάλωμα και μάλιστα υπό συνθήκες κατοχής για τους Ελληνοκυπρίους, επιφέρει στους Τουρκοκυπρίους ενίσχυση με αμέτρητες συντάξεις, αφορολόγητη εργασία χιλιάδων από αυτούς στις ελεύθερες περιοχές, δωρεάν ιατροφαρμακευτικές εξυπηρετήσεις στα νοσοκομεία, 80.000 διαβατήρια και ταυτότητες για να ταξιδεύουν παντού ως ευρωπαίοι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και όλα αυτά χωρίς καμία απολύτως ανταπόδοση στο κοινό ταμείο του Κυπριακού Κράτους.
Με βάση τα παραπάνω δεν είναι βεβαίως καθόλου δύσκολο να αντιληφθούμε τις αιτίες αυτού του ξεσηκωμού. Τα κατεχόμενα πλημύρισαν με εποίκους που λυμαίνονται τα πάντα και απειλούν ακόμα και την ύπαρξη των ίδιων των Τουρκοκυπρίων. Και εμείς ως συνήθως (κυρίως οι κυβερνήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο, αλλά και κάποια κόμματα), αντί να αξιοποιήσουμε αυτήν την μοναδική ευκαιρία που μας έρχεται από το ψευδοκράτος και να καταγγείλουμε την Τουρκία για αυτή την άνευ προηγουμένου αλλοίωση τοη δημογραφικού χαρακτήρα των κατεχομένων, περιορισθήκαμε και πάλιν σε μια φλύαρη και ανέξοδη πρακτική, εκφράζοντας απλώς την αλληλεγγύη και την υποστήριξή μας στους Τουρκοκύπριους!!!

Στην χώρα του Νείλου

Αίγυπτος: Μια χώρα με χιλιόχρονη, πλούσια και τρισένδοξη ιστορία στην οποία υπήρχε πάντα μια πολύ σημαντική Ελληνική παρουσία που ξεκινά από τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου και φθάνει έως και τις μέρες μας. Σε αυτήν την σπουδαία από κάθε άποψη χώρα, εκτός των εκπληκτικών ιστορικών θησαυρών της, τίποτε άλλο δεν υπάρχει δυστυχώς που να θυμίζει την παλιά της αίγλη. Στην χώρα του Νείλου τα πάντα κυλούν στους δικούς τους ιδιαίτερους, με απίστευτες αντιθέσεις, ρυθμούς. Η φτώχεια είναι κάτι περισσότερο από εμφανής. Με ημερομίσθιο που για την πλειοψηφία των πολιτών κυμαίνεται γύρω στα δύο δολάρια, την ίδια στιγμή που οι άνθρωποι σου συστήματος, απολαμβάνουν μισθούς που φθάνουν έως και τα εκατό χιλιάδες δολάρια μηνιαίως!

Δεν πάνε πολλά χρόνια που βρέθηκα για λίγες μέρες στην Αίγυπτο. Η είσοδος στην χώρα πραγματοποιήθηκε από το λιμάνι του Πορτ Σάιντ. Με την αρχική ματιά εντυπωσιάζομαι από την ανυπαρξία βουνών. Ο Γιώργος Σεφέρης, περιγράφοντας την άφιξη του, το 1941, λέει: «Η πιο χαμηλή χώρα που είδα ποτέ μου. Κανένα βουνό στον ορίζοντα. Τα ψηλότερα που βλέπεις, καθώς πλησιάζεις είναι τα καράβια και τα σπίτια. Η πόλη ιδρύθηκε Το 1854, όταν άρχισαν οι ανασκαφές για την διώρυγα του Σουέζ και κτίσθηκε στα βόρειά της. Η διώρυγα ένα παγκόσμιας σημασίας έργο (από το Σουέζ μέχρι το Πορτ Σάϊντ) έχει μήκος 162 χιλιόμετρα, το πλάτος φθάνει μέχρι τα 300 μέτρα και βάθος 20 μέτρα. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο διέρχονται 20.000 σκάφη. Η διώρυγα έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το διεθνές εμπόριο. Μεταφέρει 14% από το συνολικό διαθαλάσσιο φορτίο παγκοσμίως, 26% από τις εξαγωγές πετρελαίου και 41% από το σύνολο των αγαθών προς τα λιμάνια του Περσικού κόλπου. Χάρη στην διώρυγα του Σουέζ μικραίνει σε πολύ μεγάλο βαθμό η διαθαλάσσια απόσταση ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση.

Η Ιστορία αυτής της χώρας είναι πραγματικά άκρως εντυπωσιακή και από κάθε άποψη αξιοθαύμαστη. Παντού μνημεία Πολιτισμού που παραπέμπουν στο μακρινό παρελθόν και που αναγκάζουν τον καθένα να εντρυφήσει μέσα στον πολιτιστικό πλούτο που η Αίγυπτος πρόσφερε και προσφέρει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Μουσείο του Καΐρου το οποίο χρειάζονται μέρες ολόκληρες για να το γνωρίσεις πραγματικά. Και ο Νείλος που έθρεψε κα θρέφει για χιλιάδες χρόνια εκατομμύρια ανθρώπους. Ο Νείλος που δεν είναι ένα απλό ποτάμι αλλά μια πραγματική ιστορία πολιτισμού που συνδέθηκε με όλα τα μεγάλα γεγονότα της ανθρωπότητας. Πόλεις με ιστορία αιώνων και βιβλιοθήκες με ανεκτίμητα ιστορικά και άλλα συγγράμματα.
Αν στην Ελλάδα το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το δημογραφικό, στην Αίγυπτο είναι ο υπερπληθυσμός των 80 περίπου εκατομμυρίων που ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες κυρίως περιφερειακά από το Δέλτα του Νείλου. Η εικόνα για τον επισκέπτη είναι αποκαρδιωτική. Ρακένδυτοι και πένητες παντού, με την πραμάτεια τους στο χέρι να παζαρεύουν απίστευτα τις τιμές. Ένα ρολόι, ένας πάπυρος, ένα δερμάτινο που μπορούν να πουληθούν μέχρι και είκοσι φορές κάτω από την αρχική τους τιμή! Αστυνομικοί ντυμένοι σαν παλιάτσοι και πολίτες που προσπαθούν να πουλήσουν διάφορα εμπορεύματα στους επισκέπτες, βρίσκονται σε μια διαρκή αντιπαράθεση που πολλές φορές καταλήγει σε πετροπόλεμο! Γεγονότα που μόνο θλίψη προκαλούν στον κάθε υποψιασμένο επισκέπτη.

Αίγυπτος: Μια χώρα σ’ ένα πραγματικά ομιχλώδες τοπίο παρά την αποχώρηση ενός ακόμα στυγνού δικτάτορα που την κυβέρνησε για κάτι περισσότερο από τρεις δεκαετίες. Διότι η απομάκρυνση ενός ακόμα δικτάτορα μπορεί να έφερε χαμόγελα στα πρόσωπα των Αιγυπτίων, ο προβληματισμός, όμως, γα την επόμενη μέρα είναι πολύ έντονος, αφού, το ερώτημα που πλανάται είναι ως προς το ποίων τα εξωτερικά συμφέροντα τελικά θα επικρατήσουν στην χώρα αυτή…. Βλέπε Αγγλία και Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Υ.Σ.: Όπως γράφει ο Mark Kertis στο βιβλίο του "Secret affairs: Britain's collusion with radical Islam", οι σχέσεις του Λονδίνου με την Μουσουλμανική Αδελφότητα της Αιγύπτου και η κρυφή χρηματοδότησή της ξεκίνησαν από την δεκαετία του 1940, με την οποία την δεκαετία του 1950 το Λονδίνο διαβουλευόταν μυστικά την δολοφονία του Νάσσερ (καθώς και την ανατροπή των εθνικιστικών κυβερνήσεων στη Συρία).

Ντίνος Αυγουστή
a.avgoustis@hotmail.com

Ήταν Κυριακή 3 Μαρτίου του 1957

Γρηγόρης Πιερή Αυξεντίου. Γεννήθηκε στην κατεχόμενη σήμερα Λύση. Εκεί που γεννήθηκε και ο Παύλος Λιασιδης, ο αγαπημένος του ποιητής. Ερωτευμένος με την Ελλάδα. Μικρός λαμβάνει μέρος σε θεατρική παράσταση της οποίας οι εισπράξεις στέλνονται για ενίσχυση του αγώνα στην μητέρα πατρίδα. Κύριος πρωταγωνιστής, ο Γρηγόρης που υποδύεται τον ρόλο του Εθνομάρτυρα Κυπριανού. Βιωματική εκτέλεση, αφού ο Εθνομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος, ήταν ο ήρωας που τον εξέφραξε περισσότερο απ’ όλους. Είχε έντονη την αίσθηση για κοινωνική δικαιοσύνη. Του άρεσε η επαφή με τους απλούς ανθρώπους. Τους γεωργούς, τους εργάτες. Μια παγωμένη νύκτα μαζεύει από τον δρόμο ένα φτωχό γέρο βιολοντζί και το πάει στο σπίτι του, στην οδό Αθηνάς της κατεχόμενης σήμερα πόλεως της Αμμοχώστου. Τον περιποιείται και του δίνει χρήματα που συγκεντρώνει από έρανο που διεξήγαγε μεταξύ των συμμαθητών του. Είχε πλούσια αθλητικά προσόντα. Έπαιζε ποδόσφαιρο και ήταν πιστός οπαδός της «Ανόρθωσις».
Έρχεται στην Ελλάδα για να γίνει φιλόλογος. Προσπαθεί να εισέλθει στην Σχολή Ευελπίδων, κάτι που άρεσε περισσότερο στον πατέρα του, ο οποίος δεν έβλεπε με καλό μάτι την φιλοσοφική. Γράφει την έκθεση ιδεών στην δημοτική γλώσσα και απορρίπτεται. Γίνεται έφεδρος αξιωματικός και υπηρετεί στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Η Ελληνική κυβέρνηση αρνείται να τον προάγει σε μόνιμη θέση ανθυπολοχαγού. Πικραμένος επιστρέφει στην Κύπρο. Πρώτα εργάζεται σε γεωργικές εργασίες και ύστερα ως οδηγός, μεταφέροντας εργάτες στην αγγλική βάση της Δεκέλειας. Μυήθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α. τον Ιανουάριο του 1955. Ορκίζεται να αγωνισθεί για την ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την μητέρα Ελλάδα, δίνοντας τον λόγο της στρατιωτικής του τιμής, στον ίδιο τον Αρχηγό Διγενή. Συνομιλεί τακτικά με το Κυριάκο Μάτση και μαζί προετοιμάζονται και περιμένουν την ώρα του μεγάλου ξεσηκωμού.
Το πρώτο του περίστροφο το αγόρασε ο ίδιος ο πατέρας του. Με την ευχή να το τιμήσει στα βουνά της Κύπρου. Αρχικά υπηρετεί στον Πενανταδάκτυλο, αργότερα στο Τρόοδος, για να καταλήξει στην περιοχή Μαχαιρά. Την πρώτη νύκτα του αγώνα κτυπά το κρατικό ραδιοσταθμό. Η ταυτότητα του γίνεται γνωστή στους άγγλους που το επικηρύσσουν με το ποσό των 250 λιρών. Αργότερα το ποσό αυξάνεται στις 5.000 λίρες. Διαισθανόμενος το κλοιό του θανάτου να πλησιάζει, παντρεύεται μυστικά στις 10 Ιουνίου 1955, στην κατεχόμενη σήμερα Ιερή Μονή της Αχειροποιήτου, την συγχωριανή του Βασιλική. Με δανεικούς αρραβώνες, στεφάνι καμωμένο από κληματόβεργες και κλωνάρια ελιάς, παρέα με το όπλο του, την στρατιωτική του στολή και λιγοστούς αντάρτες της Ε.Ο.Κ.Α. Καλή λευτεριά να μου ευχηθείς πάτερ, απάντησε στον ιερέα που ευχήθηκε στους νεόνυμφους να ζήσετε. Έκλαψε ο Γρηγόρης, όταν το επόμενο πρωί έπρεπε να αποχωρισθεί την Βασιλική. Τις επόμενες μέρες φθάνει στο νησί προκειμένου να καταστείλει την επανάσταση ο σκληρός στρατάρχης Χάρτινκγ. Ο Γρηγόρης τον υποδέχεται με εκρήξεις που τον τρομάζουν. Κατατρεγμένος όσο κανένας άλλος από την προδοσία: «Όπου κι αν πάω η προδοσία με καταδιώκει», έγραφε με κάθε ευκαιρία ο ίδιος ο Αυξεντίου.
Βγαλμένος από τα βάθη της Ελληνικής ιστορίας, βροντοφωνάζει ξανά το «Μολών Λαβέ» του Λεωνίδα. Εκεί στις κακοτράχαλες πλαγιές του ορεινού συμπλέγματος της Μονής Μαχαιρά. Έχει συντροφιά άλλους τέσσερις αγνούς αγωνιστές. Θέλει, όμως, να πεθάνει μόνος. Δίνει μια ανεπανάληπτη μάχη που κρατά καθηλωμένη για πολλές ώρες ολόκληρη την σιδηρόφρακτη βρετανική μηχανή. Οι άγγλοι αδυνατώντας να τον εξοντώσουν τον καίνε ζωντανό.
Ήταν Κυριακή 3 Μαρτίου του 1957. Ο ήλιος είχε δύσει για τα καλά, όταν έφθανε στην Λύση το μαύρο μαντάτο. Το ραδιόφωνο των αποικιοκρατών μετέδιδε: «Δυνάμεις Ασφαλείας, που ενεργούσαν κατόπιν πληροφοριών, εφόνευσαν σήμερον την μεσηβρίαν εις περιοχήν παρά την Μονή Μαχαιρά, τον επικηρυγμένο δια ποσού 5.000 λιρών γνωστό υπαρχηγό της Ε.Ο.Κ.Α. και πρώην αξιωματικό του Ελληνικού Στρατού, τρομοκράτη Γρηγόριο Αυξεντίου….». Μια θλιβερή ιστορία που επαναλαμβάνεται. Οι σιδερόφρακτοι που βαφτίζουν «τρομοκράτες» όσους αγωνίζονται και θυσιάζονται για το ύψιστο ανθρώπινο αγαθό. Την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!!
Γρήγόρης Πιερή Αυξεντίου. Ο εθελοντής Έλληνας Κύπριος ανθυπολοχαγός, που τίμησε και δόξασε όσο λίγοι την ένδοξη μάνα Ελλάδα. Η Ελληνική Πολιτεία, έστω και καθυστερημένα, το 2002, τον τίμησε, προάγοντας τον αναδρομικά στον βαθμό του Αντιστράτηγου.

Ντίνος Αυγουστή
Εκπαιδευτικός στο A.Τ.Ε.I Λάρισας
Από το Μονάγρι Λεμεσού
a.avgoustis@hotmail.com

Τα τρωκτικά της τρόικα….

Άναυδοι παρακολουθήσαμε τον Πόουλ Τόμσεν, από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, στην κοινή συνέντευξη Τύπου στην Αθήνα, κατά την οποία πλαισιούμενος από τον Σερβάς Ντερούζ, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Κλάους Μαζούχ από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, παρουσίασαν τα βασικά συμπεράσματα της τρίτης αξιολόγησης της εφαρμογής του προγράμματος οικονομικής στήριξης της πατρίδας μας από την τρόικα.
Ο Πόουλ Τόμσεν, δίκην κυβερνητικού εκπροσώπου ανακοίνωσε ότι πωλούνται ελληνικά ακίνητα και εταιρείες και μάλιστα εκτίμησε και το ακριβές χρηματικό ποσό πώλησης, το οποίο σύμφωνα με τους υπολογισμούς της τρόικα, ανέρχεται στα 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Αμέσως μετά κάποιοι άρχισαν να παίρνουν χαρτί και μολύβι και ιδού και οι πρόχειροι υπολογισμοί: Εάν πουληθεί το σύνολο της δημόσιας περιουσίας, τότε τα χρήματα που θα εισπραχθούν φθάνουν τα 300 δις, τα μισά ακριβώς χρήματα τα οποία έχουν φυγαδεύσει στο εξωτερικό όλοι εκείνοι οι «υπεράνω υποψίας», που δεκαετίες τώρα λυμαίνονται τον πλούτο αυτού του Άγιου τόπου. 120 δις βρίσκονται μόνο στις τράπεζες της Σιγκαπούρης (Realnews 13/02/2011) και 230 εκ. είναι μόνο οι υποβρύχιες προμήθειες («Καθημερινή» 13/02/2011).
Ο στόχος των 50 δις είναι εφικτός μόνο εφόσον πωληθούν πολλά και κυρίως εφόσον πωληθούν οι εισηγμένες στο χρηματιστήριο Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί (ΔΕΚΟ), δηλαδή, ο ΟΠΑΠ, η ΔΕΗ, τα λιμάνια, η Αγροτική Τράπεζα, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, αλλά και ένας τεράστιος όγκος κρατικών ακινήτων (αυτό και αν είναι ξεπούλημα). Τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις θα πάνε για την μείωση του χρέους, ενώ πάντα σύμφωνα με τον κ. Τόμσεν οι επικεφαλείς της τρόικα ούτε πρότειναν, ούτε και σκέφτονται να προτείνουν την πώληση αρχαίων μνημείων της Ελλάδας! Το πρόγραμμα εκτιμά ο κ. Τόμσεν είναι εφικτό να υλοποιηθεί μόνο με την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας «που δεν πρέπει να την εκμεταλλεύονται λίγοι σε βάρος των πολλών».
Και μια και ο Πόουλ Τόμσεν αναφέρθηκε στην εκμετάλλευση των λίγων σε βάρος των πολλών, καλό είναι να θυμίσουμε ότι η αντιπροσωπεία της τρόικα (που δήθεν κόπτεται για τα δίκαια των εργαζομένων), δεν ανέφερε λέξη για μισθούς και συντάξεις, ενώ για τις εργασιακές σχέσεις αναφέρθηκε πως πρέπει να ληφθούν και άλλα μέτρα το συντομότερο δυνατόν!!!
Ποιά είναι, όμως η αλήθεια από όλη τούτη την παράλογη ιστορία της οποίας γινόμαστε μάρτυρες για περισσότερο από ένα χρόνο. Το πρόγραμμα για την είσπραξη των 50 δις για την περίοδο 2011-2015, είναι κάτι που ουσιαστικά έχει συμφωνηθεί εδώ και παρά πολύ καιρό, αναφέρουν πηγές από τις Βρυξέλες. Πρόκειται για την διαδικασία που ακολουθείται σε όλες τις αποστολές της τρόικας και όχι μόνο στην Αθήνα. Το μόνο ζήτημα που δεν είχε αποσαφηνισθεί είναι αν είχε συμφωνηθεί ποιος θα ανακοινώσει το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Το ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο ακούγεται δυστυχώς ξανά ύστερα από 48 χρόνια. Τότε τα νήματα κινούσε το παρακράτος… τώρα την σκυτάλη πήραν τα λαμόγια και τα τρωκτικά της τρόικα….

«Η Αϊσέ να γυρίσει σπίτι της…»,

Οι λαϊκές κινητοποιήσεις των Τουρκοκυπρίων στα κατεχόμενα, καθώς και η δημόσια αντιπαράθεση τους με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, δίνουν πολλές και ξεκάθαρες απαντήσεις σε όλους εκείνους που μέχρι τώρα ενοχοποιούσαν την Ελληνοκυπριακή πλευρά για την μη επίτευξη προόδου στις ατέρμονες συνομιλίες που διεξάγονται για την επίλυση του κυπριακού, αφού αναιρούνται πλήρως οι όποιες δικαιολογίες και προσχήματα που η Τουρκία προέβαλλε διαχρονικά, ότι τάχατες η παρουσία της στην Κύπρο στοχεύει στην προστασία και την ασφάλεια των τουρκοκυπρίων. Φανερώνουν ακόμα, ότι η Τουρκία, θεωρεί το καθεστώς στα κατεχόμενα ως υποτελή σ’ αυτήν διοίκηση και ότι μοναδική επιδίωξη της είναι μια λύση στο κυπριακό που να εξυπηρετεί τα ευρύτερα στρατηγικά της σχέδια. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που λειτουργώντας ως ιδιόκτητης των κατεχομένων κατηγορεί τους Τουρκοκύπριους για συνεργασία με τους Ελληνοκυπρίους και στέλνει το μήνυμα ότι είναι υποτελείς και απολύτως ελεγχόμενοι από την Τουρκία: «Έχω στρατηγικό συμφέρον στην Κύπρο… (πρώτο ενικό παρακαλώ το φιλαράκι του Γεωργίου Παπανδρέου Β΄)…οι τουρκοκύπριοι είναι αγέλη που περιμένει από την Τουρκία να την ταΐσει…», δήλωσε κυνικά ο τούρκος πρωθυπουργός που διέταξε τον κατοχικό ηγέτη Ντερρβίς Έρογλου να χώσει όλους τους διαδηλωτές στην φυλακή! Είναι ο ίδιος «δημοκρατικός» Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που μόλις λίγες μέρες πριν, αναφερόμενος στις εξελίξεις στην Αίγυπτο ζητούσε να εισακουστεί ο αιγυπτιακός λαός και τα αιτήματα του! Ο τούρκος πρωθυπουργός που από την μια απαγορεύει στους Τουρκοκύπριους να διαδηλώνουν, ενώ από την άλλη συμβουλεύει άπαντες όπως σεβαστούν το δικαίωμα του λαού της Αιγύπτου να διεκδικήσει τα δικαιώματα του….
Επιβεβαιώνονται λοιπόν και επίσημα τα πραγματικά κίνητρα της Τουρκίας για την συνεχιζόμενη κατοχή μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας και μας προσφέρεται με τον τρόπο αυτό, για πολλοστή φορά, άλλη μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να θέσουμε την Τουρκία προ των ευθυνών της, αφού αναδεικνύεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, αυτό που η Άγκυρα τόσα χρόνια προσπαθούσε επιμελώς να αποκρύψει. Ότι, δηλαδή, θεωρεί το καθεστώς στα κατεχόμενα ως υποτελή σ’ αυτήν διοίκηση. Οι νεοοθωμανικές αντιδράσεις του τούρκου πρωθυπουργού, συνιστούν ένα νέο δεδομένο, που πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη, τόσο από δικής μας πλευράς, όσο και από τον διεθνή παράγοντα. Σε τούτη την κρίσιμη πολιτική συγκυρία να εκτιμήσουμε πρέπει με απόλυτη νηφαλιότητα και ορθολογισμό τις όποιες δυναμικές που δημιουργούνται εντός της τουρκοκυπριακής κοινότητας και να αποκωδικοποιήσουμε σωστά τα μηνύματα που εκπέμπονται Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι πρώτες αντιδράσεις μόνο θετικές δεν μπορούν να θεωρηθούν , αφού, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δεν ακούσαμε κανένα επίσημο κυβερνητικό φορέα, ούτε στην Αθήνα, ούτε στην Λευκωσία, να ζητά την καταγγελία της Τουρκίας και του Ερντογάν στον Ο.Η.Ε. και στην Ευρωπαϊκή Ένωση!

Υ.Σ.: «Η Αϊσέ να γυρίσει σπίτι της…», ήταν το κύριο σύνθημα των διαδηλωτών, αξιώνοντας με τον τρόπο αυτό την άμεση αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής και των εποίκων, καλώντας τον τούρκο πρωθυπουργό να πάψει να κρύβεται πίσω από το «ναι» που είπαν οι τουρκοκύπριοι (λέγε έποικοι) το 2004. θυμίζω, ότι το «η Αϊσέ μπορεί να πάει διακοπές», ήταν το συνθηματικό μήνυμα που έδωσε η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας στους στρατιωτικούς επιτελείς, προκειμένου τα τουρκικά στρατεύματα να ολοκληρώσουν την γνωστή σε όλους μας στρατιωτική επιχείρηση «Αττίλας».